Koroner yavaş akım fenomeni olan hastaların ekokardiyografik olarak sağ ventrikül fonksiyonunun değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Koroner Yavaş Akım Fenomeni (KYAF), koroner anjiyografide koroner arterde stenoz olmaksızın damarların distaline kan akımının geçişinin yavaş olması kliniğidir. KYAF, koroner anjiyografilerin yaklaşık %1'inde görülür. KYAF etiyolojisi ve patogenezi henüz yeterince açıklanamamış olmasına rağmen, şu anda KYAF koroner arterlerdeki endotel disfonksiyonu, inflamatuar yanıt, mikrovasküler rezerv disfonksiyonu, subklinik ateroskleroz, hücre ve trombosit anormallikleri ve genetik kaynaklığı olduğu düşünülmektedir.Kararsız anjina en sık görülen klinik tablodur sıklıkla yeniden yatış ve yeniden değerlendirme gerektiren elektrokardiyografik değişikliklerle ilişkili istirahatte tekrarlayan göğüs ağrısı epizodları içerir. Ayrıca ST segment yükselmeli miyokard enfaktüsü (STEMI), ST segment yükselmesiz miyokard enfaktüsü (NSTEMI), ventriküler taşikardi (VT) ve ani kardiyak ölüm ile gelebilir. Literatür sınırlı da olsa, sol ventrikül (LV) sistolik ve diyastolik fonksiyonunun azaldığı, ekokardiyografik modalitelerle değerlendirilen ve farklı sonuçlar veren çalışmalar içermektedir. KYAF'in sağ ventrikül (RV) miyokardiyal fonksiyonu üzerindeki etkisine ilişkin veriler azdır ve araştırılması gerekmektedir. Çalışmamızda, KYAF'lı hastalarda Ekokardiyografide RV fonksiyonlarını değerlendirmek ve bunu yaş, cinsiyet açısından eşleştirilmiş bir kontrol grubuyla karşılaştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya koroner arter hastalığı şüphesi ile yapılan anjiografilerde koroner yavaş akım izlenen 50 hasta ve kontrol grubu olarak normal koroner arter izlenen 50 hasta olmak üzere toplam 100 hasta dahil edildi. Tüm hastaların ekokardiyografide Triküspit yaprakçık uçları-anulus seviyesinde erken diyastolik dolum akış hızı (triE dalgası), atriyal kontraksiyona bağlı geç diyastolik dolum hızı akış hızı (triA dalgası), triE/A oranı ve triküspit E deselerasyon zamanı (triDT) ölçümleri alındı. Triküspit annüler düzlem sistolik ekstansiyonunu (TAPSE) ölçümü kayıtları alındı. Sağ atriyal basınç, Triküspit yetmezliği (TY) jet hızı, Pulmoner arter basınç (PAB) ölçümleri yapıldı. Sağ ventrikül fraksiyonel alan değişimi (RV FAC) hesaplandı. Lateral triküspit anulusta TDI görüntülemeyi kullanarak erken (triE') ve geç (triA') diyastolik hızları, izovolümetrik gevşeme süresi (triIVRT) ve izovolümetrik kontraksiyon süresi (triIVKT), triE'/A' oranı, triE/E' oranı ve yeni bir parametre olan TE-E' aralığı (triküspit E ile E' arasındaki arasındaki zaman aralığı) ölçüldü. Bulgular: Her iki grup arasında yaş, DM, HL, VKİ, cinsiyet, sigara kullanımı açısından istatiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. SKB, DKB ve kalp hızı KYAF grubunda daha düşük ve istatiksel olarak anlamlı saptandı ( p=0,024, p=0,031 ve p=0,016). HT'si olan hastalar beklenilenin aksine NKA grubunda fazla olup istiksel olarak anlamlıydı (p=0,025). Genel ekokardiyografik parametrelerden EF, LA, LVED, LVES, PW ve RV bazal çap açısından her iki grup arasında istatiksel olarak fark saptanmadı. IVS kalınlığı ve RA alanı NKA grubunda daha düşük bulunmuş olup istatiksel olarak anlamlıdır (p=0,032 ve p=0,081). Sağ ventrikül sistolik fonksiyonları gösterelen parametreler olarak LV/RV çap oranı, TAPSE, S', sPAB, FAC ve RIMP'de her iki grup arasında istatiksel olarak fark saptanmadı. Sağ ventrikül diyastolik fonksiyonlarını gösteren ekokardiyografik parametreleri olarak triE, triA, triE/A, TE-E', triIVRT, triE', triA', triE/E' ve triDT' de her iki grup arasında anlamlı fark saptanmadı. Sonuç: Sonuç olarak KYAF'ta sol ventrikülün aksine sağ ventrikül sistolik ve diyastolik fonksiyonları bozulmamaktadır. Bu konuda farklı sonuçlar gözlemlenenen çalışmalar bulunmaktadır. Çok merkezli ve yüksek hasta sayısı gereken çalışmaya ihtiyaç vardır.