Koruma ve bakım altında bulunan çocukların aile algısı: Bilecik örneği

Bir toplumun hedeflediği refah düzeyine ulaşması, onu oluşturan bireylerin iyi ve nitelikli yetiştirilmesine bağlıdır. Bu sebeple gelecekte toplum içerisinde üretken bireyler olacak günümüz çocuklarının, değerlerini öğrenebileceği, eğitimini ve gelişimini sağlayabileceği ve sağlıklı ilişkiler kurabileceği ortamın oluşturulması o toplumun geleceğinin daha güzel olması açısından büyük önem arz etmektedir. Toplumsal yapının daha da sağlamlaştırılması beklenirken hem dünya genelinde hem de Türkiye'de takip edilen liberal politikalar, toplumumuzun büyük bir kesiminin işsiz kalmasına veya güvencesi olmayan işlerde istihdam edilmesine, iyi olmayan şartlarda yaşayıp, eğitim ve sağlık hizmetlerinden de yeterince yararlanamamasına sebep olmuştur. Üyelerinin ekonomik, psikolojik, sosyal ve kültürel ihtiyaçlarını herhangi bir karşılık beklemeden sağlayan, çocuklarını sosyal hayatın alanlarına hazırlayan, kültürel normları ve benimsediği değerleri onlara aktaran, kendinden sonra gelecek neslin sağlıklı bir biçimde devamını sağlamaya çalışan aile kurumu ise bu baskıları kaldıramayarak parçalanmaya başlamış, oluşan yoksulluk ile boşanma oranları artmış ve buna bağlı olarak devletin korumasına terk edilen çocukların sayısı günbegün artmıştır. Çalışmanın ana amacı; çocuk, aile ve koruma altında bulunan çocuk konularını inceleyip, korunmaya ihtiyacı olan çocuk ve aile ilişkisine yönelik değerlendirmelerde bulunarak, alana yönelik yeni çözüm önerileri geliştirmektir. Bu doğrultuda çalışma 3 ana bölümden oluşturulmuştur. 1. bölümde; aile kavramının tanımı, ailenin özellikleri, çocuğun gelişiminde veya korunmaya ihtiyaç duymasında aile faktörlerinin etkileri üzerinde durulmuştur. 2. bölümde; çocuk ve çocukluğun tanımı, korunmaya ihtiyacı olan çocuk kavramının açıklanması, Türkiye'de kurum bakım hizmeti sağlayan kuruluşların tanımı, hizmeti ve korunmaya ihtiyacı olan çocuklara yönelik sağlanan koruyucu ve destekleyici tedbirlere değinilmiştir. 3. bölüm ise çalışmanın alan uygulaması kapsamında yapılan anket çalışması ve bundan elde edilen bulguların yorumlanmasından oluşmaktadır. Araştırma kapsamında, Bilecik Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne bağlı Bilecik Çocuk Evleri Sitesi ve Çocuk Evleri Koordinasyon Merkezi Müdürlüğünde koruma ve bakım altında bulunan 9-18 yaş grubunu içine alan 63 çocuğa, 2 ana başlık altında oluşturulan soru kâğıdı ile aile ve kurum yapısına ilişkin sorular sorularak katılımcıların sorulan sorular üzerinden aile algısının değerlendirilmesi sağlanmıştır. Alandan derlenen veriler bilgisayar ortamına aktarılarak frekans ve Ki-Kare testi analizlerinin yapıldığı tablolar ve karşılaştırmalar vasıtasıyla hipotezler değerlendirilmiştir. Sonuç olarak; koruma ve bakım altında bulunan çocukların, kaldıkları kurumdan duydukları memnuniyet düzeyinden bağımsız olarak, çocukların dünyasında aile algısının eksikliği çok önemli bir yer tutmaktadır. Bu sebeple korunmaya ihtiyacı olan çocukların, koruma ve bakım altına alınma nedenleri ile aile eksikliği sebebiyle yaşadıkları ve yaşamaları muhtemel olumsuz etkiler arasında anlamlı bir bağ kurularak çeşitli öneriler getirilmeye çalışılmıştır.