Koşullandırılmış medyum ve kinin benzeri moleküllerin GBM hücreleri üzerindeki etkisinin hücresel ve moleküler analizleri

Efektif bir tedavi seçeneği mevcut olmayan Glioblastoma multiforme (GBM) merkezi sinir sisteminin en ölümcül kanseridir. GBM'in agresifliği ve invazivliği hastalığın kötü seyretmesine ve düşük toplam sağkalıma neden olmaktadır. Bu nedenle yeni anti-karsinojenik ajanların geliştirilmesi veya terapi seçeneklerini genişletecek moleküllerin tanımlanması araştırmacılar için önceliktir. Koşullandırılmış medyum tümör mikroçevresini simüle etmek için in-vitro çalışmalarda yaygın olarak kullanılır ve tümör özellikleri üzerindeki sekretom etkisine ilişkin mevcut anlayışımızı genişletme potansiyeline sahiptir. İlaç yeniden konumlandırılması, mevcut ilaçların kullanım amacı dışında kullanılmasına dayalı, sürecin zaman alıcı ve yüksek maliyeti olmadan ilaç geliştirme prosedürlerine katkıda bulunan yenilikçi bir yaklaşımdır. İyon kanalları, invazyon ve metastaz gibi kanserle ilgili birçok temel biyolojik süreçte ek kritik rollere sahip fizyolojik homeostazın birincil düzenleyicilerinden biridir. Bu çalışmada GBM hücrelerinin koşullandırılmış medyumlarının etkisi birbiri üzerinde denenmiştir ve hızlı sodyum kanal bloklayıcısı hidrokinidinin (HQ) anti-karsinojenik etkisi GBM hücreleri üzerinde test edilmiştir. Koşullandırılmış medyum ve hidrokinidinin etkisi yaygın olarak uygulanan hücre kültürü ve moleküler biyoloji teknikleri kullanılarak değerlendirilmiştir. 48. saatte U87 veya LN229 hücrelerinden toplanan koşullandırılmış medyumun, gen ekspresyon profilini değiştirerek GBM hücrelerinin birbirleri üzerinde bir anti-büyüme aktivitesi sergilediğini gösterilmiştir. Ayrıca, LN229'un koşullandırılmış medyumu, U87 hücrelerinin göç kapasitesini azaltmış ve U87 hücrelerinin koşullandırılmış medyumu, LN229 proliferasyonunu önemli ölçüde bastırmıştır. HQ'nun temozolomid (TMZ) duyarlı ve dirençli GBM hücreleri üzerinde önemli bir anti-kanserojen etkisi, hücre döngüsü ve hücre ölümü ile ilgili değişen gen ekspresyon profiline bağlı olarak artan apoptoz ve azalan proliferasyon yoluyla gözlenmiştir.