Kırdan kente göç ile birlikte kentleşme olgusunun aile yapısına etkisi (Ankara örneği)

Bu tezde, kırdan kente göç eden bireylerin kent hayatına uyum sağlama düzeylerine ve aile yaşantılarında gerçekleşen muhtemel değişime odaklanılmıştır. Araştırma kapsamında kırdan kente göçün aile yapısına etkisi dikkate alınarak, araştırma konusu Ankara ili örneğiyle sınırlandırılmıştır. Araştırma nicel yöntemle gerçekleştirilmiş ve alan çalışmasında Ankara'da yaşayan 20 yaş ve üzeri 500 gönüllü katılımcıya online anket uygulanmıştır. Soru cetvelinden elde edilen veri SPSS 22 paket programında işlenmiş ve Ki-Kare testi yapılmıştır. Ki-Kare analizinde; evlenme yaşı, ideal çocuk sayısı, evliliğin gerçekleşme şekli ve boşanma konusundaki tutumlarla cinsiyet, yaş, eğitim durumu, meslek, aylık kazanç, medeni durum ve yaşanılan ilçe arasında karşılaştırma yapılmış ve değişkenler arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırma sonucunda ideal evlenme yaşıyla medeni durum, eğitim düzeyi ve yaş arasında, ideal çocuk sayısıyla eğitim düzeyi ve yaş arasında, evliliğin gerçekleşme biçimiyle eğitim düzeyi ve yaş arasında ve boşanmaya yönelik tutumlarla cinsiyet, medeni durum, eğitim düzeyi ve yaş arasında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde bir ilişki olduğu görülmüştür. Yine, kırdan kente göç edenlerle ideal çocuk sayısı ve evliliğin gerçekleşme biçimi arasında ve kentten kente göç edenlerle boşanmaya yönelik tutumlar arasında istatistik açısından anlamlı düzeyde bir ilişkinin olduğu saptanmıştır. Ayrıca, yaşanılan ilçe ve boşanmaya yönelik tutumlarda istatistiksel olarak anlamlı düzeyde bir ilişki vardır sonucuna ulaşılmıştır.