Kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan ve olmayan geriatrik bireylerde fonksiyonel inspiratuar kas eğitiminin etkileri

Amaç: Çalışmanın amacı, kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH) olan ve olmayan geriatrik bireylerde Fonksiyonel inspiratuar kas eğitiminin (İKE) etkilerinin incelenmesiydi. Yöntem: Çalışmaya, KOAH (n= 22) ve KOAH olmayan (n= 23) toplam 45 geriatrik birey dâhil edildi. Katılımcıların pulmoner fonksiyonları (solunum fonksiyon testi), solunum kas kuvveti (Maksimal İnspiratuar ve Ekspiratuar Basınç), semptomları (Modifiye Medical Research Council Dispne Skalası ve KOAH Değerlendirme Testi), egzersiz kapasitesi (Altı Dakika Yürüme Testi ve Altı Dakika Pegboard Ring Testi), dengesi (Berg Denge Ölçeği), postüral kontrolü (portatif bir denge cihazı ile), periferik kas kuvveti (diz ekstansiyon, omuz fleksiyon ve kavrama kuvveti), esnekliği (Sandalyede Otur-Uzan ve Sırt Kaşıma Testi), core stabilizasyon (Pelvik Köprü ve Parsiyel Mekik Çekme Testi), fiziksel aktivite düzeyi (Yaşlılar İçin Fiziksel Aktivite Ölçeği), günlük yaşam aktiviteleri (Milliken GYA Skalası), depresyon düzeyleri (Geriatrik Depresyon Ölçeği) ve yaşam kalitesi (Yaşlılar İçin Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Modülü) değerlendirildi. Her iki gruba da sekiz haftalık Fonksiyonel İKE uygulandı. Bulgular: Eğitim sonrası, her iki grupta da solunum kas kuvveti, semptom algılaması, egzersiz kapasitesi, denge, postüral kontrol ve yaşam kalitesinde anlamlı gelişmeler bulundu (p<0.05). Ayrıca KOAH grubunda fiziksel aktivite ve günlük yaşam aktiviteleri yetenek seviyesi arttı (p<0.05). KOAH olmayan grupta ise parsiyel mekik çekme testinde başlangıca göre anlamlı değişiklikler elde edildi (p<0.05). Sonuç: Fonksiyonel İKE'nin hem KOAH'ı olan hem de olmayan geriatrik bireylerde solunum kas kuvveti, semptom algılaması, egzersiz kapasitesi, denge, postüral kontrol ve yaşam kalitesinde benzer olumlu gelişmeler göstermesi, geriatrik rehabilitasyon programlarında güvenilir ve etkili bir yöntem olarak kullanılabileceğini göstermektedir.