Kronik spontan ürtiker hastalarında Akdeniz Diyeti ve serum I-FABP düzeylerinin ilişkisi

Ürtiker, kaşıntılı ve ödemli papül ve plaklarla karakterize bir hastalıktır. Klinik olarak; altı hafta veya daha uzun sürüyorsa kronik ürtiker olarak tanımlanır. Histamin, PAF ve aktif hale gelmiş olan mast hücrelerinden salınan sitokinler gibi mediyatörler; duyusal sinir aktivasyonuna, plazma ekstravazasyonuna ve ürtikeryal lezyonlara neden olur. Akdeniz diyetinde, yüksek düzeyde sebze, meyve, kabuklu yemiş, tahıl, zeytinyağı tüketimi, orta düzeyde balık ve kümes hayvanı tüketimi; düşük düzeyde şeker, kırmızı et, süt ürünü tüketimi vardır. İnce bağırsak epitelinde üretilen I-FABP, FABP2 olarak da bilinmektedir. Yağ asitlerinin hücre içi taşınmasında rol oynadıkları düşünülmektedir. Serum I-FABP düzeyinin, bağırsak geçirgenliğiyle ilişkisini inceleyen çalışmalar mevcuttur. Çalışmamızda, kronik spontan ürtiker (KSÜ) hastaları ve sağlıklı katılımcıların serum I-FABP düzeylerinin karşılaştırılması; bu düzeylerin hastalık şiddeti, Akdeniz diyet uyumu ve metabolik, biyokimyasal ve inflamatuvar parametrelerle ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmamıza 54 KSÜ hastası ve 54 sağlıklı gönüllü dahil edildi. Katılımcıların açlık glukozu, kreatinin, ALT, lipit parametreleri, tam kan hemogram, ESR ve hs-CRP parametreleri ölçüldü. Serum I-FABP düzeyleri ELISA yöntemi ile çalışıldı. Katılımcıların fiziksel özellikleri, tansiyon, nabız ölçümleri, alışkanlıkları ve sosyodemografik verileri kaydedildi. Çalışmanın verileri SPSS (Statistical Package for the Social Sciences) versiyon 29 programı kullanılarak analiz edildi. Çalışmamızda; kontrol grubunun ortalama serum I-FABP düzeyi (1,27±1,02 ng/mL), hasta grubundan (0,80±0,71 ng/mL) anlamlı olarak yüksek bulundu. KSÜ hastalarında serum I-FABP düzeyinin yaş, vücut kitle indeksi, bel çevresi ve ESR düzeyiyle korele olduğu görüldü. Kontrol grubunda Akdeniz diyetine sıkı düzeyde uyumlu katılımcıların serum glukoz düzeyleri anlamlı olarak düşük saptandı. Her iki grupta da Akdeniz diyeti uyumuyla hiçbir parametre arasında anlamlı bir ilişki kurulamadı. Serum I-FABP düzeyleri, Akdeniz diyeti bağlılık ölçeği skoru ve ÜAS7 skoru arasında herhangi bir korelasyon gözlenmedi. Çalışmamızın KSÜ tedavisine yönelik literatüre katkı sağlayabileceği ve I FABP'nin KSÜ ile ilişkisi üzerine yapılacak diğer çalışmalara öncülük edebileceğini düşünüyoruz. KSÜ hastalarında Akdeniz diyetinin faydası ve serum I-FABP düzeylerindeki değişimlere yönelik daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.