Kırsal alanda üretici örgütlenme modeli olarak üretici birlikleri: Mersin örneği

Bu çalışmada Türkiye'de 2004 yılında çıkarılan 5200 sayılı Tarımsal Üretici Birlikleri Yasası ile kurulan Tarımsal Üretici Birliklerinin mevcut durumunun değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Buna bağlı olarak, Dünya, ABD, AB ve Türkiye'deki kırsal alan üretici örgütlenme modelleri ve özellikle Üretici Birlikleri yasal çerçeveleriyle birlikte incelenmiştir. Çalışmada birliklerden tesadüfi seçilen 124 üye ve 37 yönetici ile anket ve bireysel görüşmeler yapılmıştır. Üye sayısı fazla olan birliklerde işletme büyüklükleri referans alınarak orantısal gruplandırılmış gelişigüzel örneklem uygulanmıştır. Anket ve görüşmeler sonucunda birlik yönetici ve üyeleri birlik hizmetlerinin yetersiz olduğunu, birlik faaliyetlerinin beklentilerini karşılamaktan uzak olduğunu belirtmişlerdir. Üye ve yöneticiler birliklerin maddi anlamda ve yasal yetki anlamında güçsüz olmasından dolayı sağladığı hizmetlerin de yetersiz olduğunu, yasal çerçevenin değişmesi/geliştirilmesi gerektiğini, birliklerin devlet desteğine ihtiyaç duyduğunu ifade etmişlerdir. Sonuç olarak; Üretici Birliklerine ilişkin yasal mevzuat güçlendirilmeli; ürün pazarlamasında birliklerin rolleri geliştirilmeli; üye ve yöneticiler eğitim çalışmaları ile bilinçlendirilmelidir.