Kırsal alanda yaşlılık: Osmaniye ili Kadirli ilçesi örneği

Günümüzde, bilimsel ve teknolojik gelişmelere bağlı olarak yaşam koşullarının değişmesiyle Dünya'da ve Türkiye'de insanların yaşam süresi uzamış, yaşlı nüfus sayısal ve oransal olarak artmıştır. Demografik Dönüşüm olarak adlandırılan bu toplumsal değişim, yaşlıları görünür hale getirirken yaşlılık ve yaşlanma kavramlarına ilgiyi yoğunlaştırmıştır. Nüfusun yaşlanması, sağlıktan sosyal güvenliğe; çevresel konulardan eğitim ve istihdama; sosyo-kültürel faaliyetlerden aile hayatına kadar tüm alanlarda etkili olmaktadır. Demografik Dönüşüm sürecinde, ülkemizde de kırdan kente göç sonucu hızlı bir kentleşme sürecine girilmiş ve bu nüfus hareketleri, aile yapısını değiştirirken kır veya kentte yaşayan yaşlıların rol ve statüsünü de değiştirmiştir. Diğer yandan, ülkemizde 1950'li yıllardan itibaren özellikle genç nüfusun kentlere göçü nedeniyle kırsal nüfus hızla azalmış ve kırda genellikle yaşlı nüfus kalmıştır. Ancak kırsal yaşlılığı, özellikle tarımsal faaliyetler açısından, konu alan çalışmalar yok denecek kadar azdır. Bu nedenle çalışmada, Kadirli ilçesi örneğinde, kırsal alanda yoğunlaşan yaşlıların fiziksel çevre, sağlık ve yaşam kalitesi odaklı mevcut durumları ve sorunlarının yanı sıra tarımsal faaliyetler açısından da mevcut durumlarının ortaya konması amaçlanmıştır. Araştırma verileri, nicel ve nitel veri toplama tekniği birlikte kullanılarak derlenmiş; 65 ve üzeri yaştaki toplam 700 kişiyle bireysel görüşme yapılmıştır. Görüşülen bireylerin en üst yaş sınırı 107, ortalama yaşı 74 ve %60,0'ı da kadındır. Araştırma sonucunda, Kadirli kırsalındaki yaşlı bireylerin çok boyutlu sorunlarının olduğu belirlenmiştir. Bu sorunların çözümüyle ilgili sosyal politikaların üretilmesi ve uygulanması için de kurum, kuruluş, üniversite, özel sektör, sivil toplum örgütleri ve yerel yönetimler arasındaki iş birliğinin artırılmasına, koordinasyonuna ve uygulamaların denetlenmesine ihtiyaç duyulmaktadır.