Kırsal bölgede yaşayan orta yetişkinlerin eko-anksiyetelerinin ve yaşam doyumlarının incelenmesi

Bu çalışma, kırsal bölgede yaşayan orta yetişkin bireylerin eko-anksiyete düzeyleri ile yaşam doyumları arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. İklim değişikliği özellikle doğrudan doğaya bağımlı tarım, hayvancılık, arıcılık ve seracılık gibi üretim faaliyetleriyle uğraşan kırsal nüfus için hem ekonomik hem de psikososyal açıdan ciddi tehditler oluşturmaktadır. Artan sıcaklıklar, düzensiz yağış rejimleri, su kaynaklarının azalması ve üretim süreçlerinde yaşanan kayıplar, kırsal bölgede yaşayan bireylerin gelecek kaygısını arttırmakta, ekonomik güvencesizlik hissini derinleştirmekte ve eko-anksiyete düzeylerini yükseltmektedir. Bu süreçlerin bireylerin yaşam doyumlarını nasıl etkilediği ve hangi başa çıkma mekanizmalarını geliştirdikleri önemli bir araştırma sorusu olarak ele alınmıştır. Araştırma, karma yöntem araştırma deseni ile yürütülmüş olup, nicel ve nitel veri toplama teknikleri birlikte kullanılmıştır. Eko-Anksiyete Ölçeği, İklim Değişikliği Kaygı Ölçeği, Başa Çıkma Tutumlarını Değerlendirme Ölçeği (COPE-R) ve Yaşam Doyumu Ölçeği uygulanmıştır. Nitel boyutta ise yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilerek, bireylerin iklim değişikliğine yönelik algıları, başa çıkma mekanizmaları ve göç eğilimleri derinlemesine analiz edilmiştir. Araştırmanın evrenini, Burdur, Muğla ve Yalova illerinde yaşayan kırsal üreticiler oluşturmaktadır. Burdur, artan kuraklık nedeniyle tarım ve hayvancılığın sürdürülebilirliği açısından risk altındaki bölgelerden biridir. Muğla, orman yangınları ve sıcaklık artışı nedeniyle bal üretimde ciddi kayıplar yaşayan bir arıcılık merkezi olarak çalışmaya dahil edilmiştir. Yalova ise seracılık faaliyetleri açısından iklim değişikliğinden doğrudan etkilenen bölgelerden biri olması nedeniyle örneklemde yer almıştır. Bulgular, kırsal bölgede yaşayan bireylerin eko-anksiyete düzeylerinin yüksek olduğunu, ancak başa çıkma mekanizmalarının bu kaygıyı yönetmede etkili olduğunu göstermektedir. Topluluk dayanışması, üretim süreçlerinde adaptasyon ve sosyal destek mekanizmaları, eko-anksiyeteyle başa çıkmada önemli rol oynamaktadır. Eko-anksiyete ve yaşam doyumu arasında negatif ilişki bulunmuş özellikle ekonomik belirsizlik yaşayan bireylerin yaşam doyumlarını daha düşük olduğu belirlenmiştir. Araştırma, sosyal hizmet perspektifinden kırsal bölgelerde iklim değişikliğine yönelik psikososyal destek ve kırsal kalkınma politikalarının güçlendirilmesi gerekliliğini ortaya koymaktadır.