Kısıtlı su uygulanan black magic üzüm çeşidine yapraktan potasyum silikat, glisin betain ve salisilik asit uygulamasının kuraklığa dayanım ile verim ve kaliteye etkisi

Bu tez, küresel ısınma kaynaklı iklim değişikliğinin neden olabileceği kısıtlı su kaynaklarının bağlarda da yaratabileceği kuraklık sorununa karşı glisin betain, potasyum silikat ve salisilik asit uygulamasının etkisini incelemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada, sulamasız (yağmur suyu dışında su verilmeyen) ve kısıtlı sulama (tam suyun %50'sinin bitkiye verilmesi) koşullarında yetiştirilen Black Magic üzüm çeşidinde tane tutumunda ve ben düşme başlangıcında olmak üzere iki kez yapraktan uygulanan potasyum silikat (%0.1 ve %0.2), glisin betain (25 mM ve 50 mM) ve salisilik asitin (1 mM ve 2 mM) üzüm verimi ve kalitesi ile ekofizyolojik özellikler üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, %50 sulama uygulaması genel olarak en yüksek verim (9451 g/omca), salkım ağırlığı (295.4 g), salkım genişliği (11.93 cm), salkım büyüklüğü (216.3 cm2), tane uzunluğu (26.66 mm), tane genişliği (17.94 mm), tane büyüklüğü (478.7 mm2) ve tanenin saptan kopma direnci (326.3 g) değerlerini vermiştir. En yüksek SÇKM ve asitlik değerleri (sırasıyla, %18.27 ve 0.424 g 100 mL-1şıra) sulamasız uygulamasından elde edilmiştir. Biyostimulant uygulamalarında verim ve salkım ağırlığı bakımından 2 mM salisilik asit uygulaması dışındaki diğer biyostimulantlar ve dozlarında kontrolden daha yüksek değerler saptanmıştır. En yüksek SÇKM %0.2 potasyum silikat, olgunluk indisi 1 mM salisilik asit uygulamasından elde edilmiştir. Olgunluk döneminde ölçülen yaprak su potansiyeli değerleri biyostimulant uygulamalarının tamamında kontrol uygulamasından (-13.71 bar) daha yüksek çıkmıştır. Sulama x Biyostimulant etkileşimi açısından değerlendirme yapıldığında en yüksek verim ve salkım ağırlığının (sırasıyla, 11146 g/omca ve 348.3 g) %50 sulama + 1 mM salisilik asit, tane kopma direncinin (337.5 g) %50 sulama + %0.1 potasyum silikat kombinasyonunda olduğu saptanmıştır. Sonuçta, %50 su ve biyostimulant uygulamalarının kuraklığa dayanımda etkili olduğu belirlenmiştir. Sonraki çalışmalarda daha farklı biyostimulantların ve farklı dozlarının da denenmesinin yararlı olacağı kanısına varılmıştır.