Kübizm'den video heykele asamblaj tekniğinin heykel sanatındaki kullanımı

Bilim, teknoloji ve endüstri alanındaki gelişmeler, sanatı etkilemiş ve sanatçıların farklı arayışlara yönelmesine neden olmuştur. Üçüncü bir boyut arayışında sanatsal üretim biçimi olarak geliştirilen asamblaj tekniğinde, malzeme konusunda geniş bir yelpazeden yararlanılmıştır. Nesnelerin heykelde sanat nesnesi olarak bir araya getirilmesiyle oluşturulan bu çalışmalar, Duchamp'ın sıradan nesneleri ve Picasso'nun bu nesneleri eserlerinde kullanmasıyla başlamış, ardından gelen sanatçıların asamblaj tekniğinde gerçekleştirdikleri çalışmalarına örnek teşkil etmiştir. Tercih edilen malzeme, bir nesne üzerinde ya da bir mekân içerisinde birleştirildiğinde, bir bütünün öğeleri haline dönüşürler. Bu birleştirmede tercih edilen uygulamalardan olan asamblaj, Modern Çağa damga vuran bir tekniktir. Teknikte kullanılan malzemeler, endüstriyel, teknolojik, buluntu, günlük kullanım nesneleri olarak yerini alırken, sıradan nesneler olarak da tanımlanırlar. Nesne ve kullanılan malzemeler ile esere yapılan müdahaleler, içeriğin güçlendirilmesi adınadır. Bu çalışmanın amacı, asamblaj tekniği ve tekniğin Modern Çağda gerçekleşen heykel uygulamalarını incelemeye yöneliktir. Söz konusu amaç doğrultusunda Modernizm olarak tanımlanan dönemin toplum ve sanat üzerinde oluşturduğu değişimler incelenmiş özellikle Kübizm akımından, Video Sanata kadar gerçekleşen sanat akımlarında, heykel çalışmalarında kullanılan asamblaj tekniği araştırılmış ve başlıca sanatçılarının eserleri incelenmiştir.