Capacities and ill health: Deleuzian ethics in The Flame Alphabet and Sıcak Kafa

Bu tez, dille ilişkili hastalıklar etrafında gelişen iki çağdaş roman, Ben Marcus'un The Flame Alphabet 'i (2012) ve Afşin Kum'un Sıcak Kafa'sı (2016) üzerinden bedenin duygulanımsal ve dönüştürücü ilişkilere girme ve karşılık, etki üretecek bir yaşam sürme kabiliyetine yatırım yapan Deleuzcü etiğin sunduğu imkânları araştırmaktadır. The Flame Alphabet'de çocukların dili ebeveynleri için zehirli hâle gelerek bedenlerinde acı ve deformasyona neden olurken, Sıcak Kafa'da abuklama adı verilen bir hastalık insanların gramatik olarak doğru, semantik olarak ise saçma cümleler kurmalarına yol açar. Söz konusu hastalıklar hayatın olağan akışını sekteye uğratırken toplumda hüküm süren baskıcı iktidar mekanizmalarını ortaya çıkarır ve bedenlerarası, ailevi, toplumsal ve ekonomik ilişkileri dönüştürür. Hastalık olarak işleyen yıkıcı dil, iki romanda da devamlı bir oluş hâlini işaret eder ve dünyayla türlü ve müşterek dönüştürücülükte ilişkiler kurmanın beklenmedik yollarını açar. Böylelikle hastalık da bir sağlık girişimi olarak kendini gösterir. Bu iki roman da dilsel mübadeleleri önceler ve dilin konvansiyonel iletişim biçimleri ile salt temsiliyetin dışında kalan, alternatif kullanımlarıyla deneye girişir. Hastalıklar, baskıcı iktidar rejimlerinin yol açtığı marazlara ilişkin bir bakış açısı ortaya koyar. İnsanlara empoze edilen normatif sağlık anlayışının reddedildiği, bedenlerin yapıp edebilirlikleri, etkileme ve etkilenme, karşılık üretme kuvvetleri ile ilişkilenen bir sağlık anlayışının önerildiği bu romanlar, etiği tartışmak adına bereketli bir zemin sunar.