Kur'ân-ı Kerim'de Allah'ın isimlerinin geçtiği âyetlerle olan tenâsübü

İnsanoğlu yüce Allah'a kullukta bulunmak için yaratılmıştır. Bu görevi yerine geti-rebilmesi için her şeyden önce Allah'ı tanıması gerekir. Yüce Allah'ı tanımanın en güzel yolu O'nun Esmâ-i Hüsnâ'sını bilmektir. "Esmâ-i Hüsnâ", en güzel isimler demektir. Kur'ân'da en güzel isimlerin Allah'ın olduğu bildirilmektedir. Âyetlerde geçen her bir ismin konumu itibariyle içinde bulunduğu âyetle gerek lafız gerekse anlam bakımından birçok bağlantısı vardır. Biz çalışmamızda Kur'an'da Allah'ı nitelemek üzere müfred ve mürekkep kavramlar olarak yer verilen isimlerin geçtiği âyetle ilgisini ve bu ilgi çerçevesinde verdiği mesajları tespite çalıştık. Genelde âyet sonlarında gelen, ancak âyet başlarında ve ortalarında da görülen Al-lah'ın isimlerinin asıl amacı, Allah'ı tanıtmaktır. Allah'ı tanımak O'na inanmayı ve kullukta bulunmayı gerektirir. Bu yönüyle bütün isimlerin insanoğlunu Allah'a kul-luğa davet etme fonksiyonu söz konusudur. Bununla beraber âyetlerde gelen isimle-rin genel olarak tevhide davet, tövbeyi teşvik, Hz. Peygamber'i (s.a.s) ve salih amel işleyen müminleri teselli ve tebşîr, Allah'a inanmayanları ve azgınlıkta bulunanları azabıyla tehdit bağlantıları kurulurken, âyet içindeki isimlerin birbirini destekleyip teyit ettiğini ve yüce Allah'ın azametini ve kemâl-i kudretini ortaya koyduğunu görmekteyiz.