Küresel kapitalizm bağlamında Türkiye yol filmlerinde beden ve mekân ilişkisi

Bu çalışmada, Türkiye sinemasındaki yol filmlerinin mekân ve beden ilişkisi üzerinden analiz edilmesi hedeflenmektedir. Çalışma; Umut (Yılmaz Güney, 1970), Otobüs (Tunç Okan, 1975), Yol (Yılmaz Güney & Şerif Gören, 1982), Sarı Mercedes (Tunç Okan, 1992), Güneşe Yolculuk (Yeşim Ustaoğlu, 1999), Gitmek: Benim Marlon ve Brandom (Hüseyin Karabey, 2008), Bir Zamanlar Anadolu'da (Nuri Bilge Ceylan, 2011) filmlerindeki sinemasal mekânlarda yolculuk eden sinemasal bedenlerin hareketlilik koşullarını incelemektedir. Çalışmanın odak noktasında, neoliberalizmin mekânsal düzenlemelerinin yol filmlerindeki bedenler üzerindeki kısıtlayıcı etkileri vardır. Yol filmlerinde hareket hâlindeki sinemasal bedenlerin mekânla kurduğu ilişki, bedenin tikel düzeyi ile küresel kapitalizmin tümel düzeyini ekonomi-politik bağlamda bir araya getirerek inceleyen bir yaklaşım aracılığıyla analiz edilmiştir.