Lateral ventrikül kitlelerine cerrahi yaklaşım ve sonuçları

Amaç: Lateral ventrikül kitlelerinde cerrahi yaklaşımın seçimi, derin yerleşimleri, hassas beyin bölgeleri ve vasküler yapılara olan yakın komşulukları nedeniyle zorluklar içermektedir. Lateral ventrikül kitlelerinin cerrahi tedavisinde seçilmesi gereken en uygun girişim yolu hala tartışmalıdır. Bu çalışmada, lateral ventrikül kitlelerine cerrahi yaklaşım seçimindeki etkenler ve sonuçlar incelenmiştir. Yöntem: Bu çalışmada, 2002-2013 yılları arasında, kliniğimizde lateral ventrikül kitlesi nedeniyle cerrahi uygulanan 80 hasta retrospektif olarak incelendi. Olguların tamamı preoperatif ve postoperatif nöroradyolojik ve klinik sonuçlar açısından değerlendirildi. Olguların 24'sinde Anterior interhemisferik transkallozal, 4'ünde posterior interhemisferik transkallozal, 30'unda posterior interhemisferik prekuneal, 14'ünde transkortikal ve 8 olguda kombine yaklaşım uygulandı. Bulgular: Olguların cinsiyet dağılımı 45 E / 35 K ve yaş ortalaması 31,7 (7 ay – 73 yaş) idi. 64 olguya gross total, hassas beyin alanlarının infiltrasyonu nedeniyle 16 olguya subtotal rezeksiyon uygulandı. Histopatolojik incelemede; 52 nöroepitelyal, 8 miks nöroglial, 3 meningeal, 2 lenfo-hemopoetik sistem, 1 pineablastom, 1 germ hücreli, 5 metastatik ve 8 diğer benign kitleler gözlendi. Postoperatif 9 olguda ek nörolojik defisit gelişti. Postoperatif mortalite 6 olguda gözlendi. Takip süresi ortalama 13 (1-83) ay idi. Sonuç: Lateral ventrikül kitlelerinde cerrahi tedavi sonuçlarını etkileyen asıl unsurlar; kitlenin büyüklüğü, histopatolojisi, yerleşim yeri, uzanımı ve nörovasküler yapılar ile olan ilişkisidir. Cerrahide amaç; histopatolojik tanıyı sağlamak, mümkünse gross total rezeksiyon ve bası etkisini ortadan kaldırarak BOS dolanımını normalleştirmektir. Anahtar Kelimeler: Lateral ventrikül, Cerrahi yaklaşım, Transkortikal, Transkallozal, Transsilviyan.