Latife Tekin'in romanlarında göç

Latife Tekin 1980 sonrası Türk edebiyatının önemli yazarlarından bir tanesidir. Daha çok romanları ile tanınan yazar, deneme ve öykü türünde de eserler vermiştir. Ayrıca Bir Yudum Sevgi adlı bir sinema filminin senaristliğini de yapmıştır. Romanlarını yazarken daha çok kendi hayatından esinlenen yazar bununla birlikte gözlemlerinden de yararlanarak kahramanlarını sıradan insanlardan seçmiştir. Yazarlığının ikinci evresinde doğaya yönelen yazar, İnsanların çevreye verdiği zararı ve kadınların sosyal hayatta yaşadığı sıkıntıları ekofeminist bir yaklaşım ile işlemiştir. Romanları birçok disiplinin tez çalışmalarına kaynaklık eden Latife Tekin, edebiyat eleştirmenlerine göre postmodern edebiyatın önemli temsilcilerinden bir tanesidir. Ayrıca kullandığı masalımsı dilden dolayı büyülü gerçekçilik akımının izlerini taşıdığını söylemek de mümkündür. Romanlarında yaşadığı sosyal çevreyi sıklıkla işleyen yazar, dönemin sosyal meselelerinden bağımsız değildir. Kendisi gibi göç eden insanların yaşadığı sıkıntıları, kente alışma çabalarını, kültürel çatışmalarını başaralı bir şekilde işleyen yazar, çevre ve kadın sorunlarına da değinmiştir. Göç, genel olarak insanların bireysel ya da kitlesel olarak gönüllü ya da zorunlu bir şekilde yaşadığı yerleri terk edip başka bir coğrafyaya, ya da şehre yerleşmesine denir. Latife Tekin, İstanbul'a göç eden bir ailenin çocuğu olduğu için romanlarında doğrudan ya da dolaylı olarak göç konusuna değinmiştir. Bu tez çalışmasında yazarın romanları iki başlık altında incelenmiştir. Sevgili Arsız Ölüm, Berci Kristin Çöp Masalları, Buzdan Kılıçlar, Aşk İşaretleri, Ormanda Ölüm Yokmuş, Unutma Bahçesi, Manves City, Sürüklenme yazarın göç temasını işlediği romanlarıdır. Yazar bazı romanlarında ise göç konusuna değinmeyerek kadın ve çevre sorunlarını anlatmıştır. Rüyalar ve Uyanışlar Defteri, Altınçayır Vadisinin Çocukları, Zamansız bu eserlere örnektir. Yazar, Gece Dersleri adlı eserinde ise bir zamanlar içinde bulunduğu örgüt hayatına dair bir değerlendirme yapar. 1980 sonrası Türk edebiyatının önemli yazarlarından biri olan Latife Tekin, sosyal bir konu alan göç temasını eserlerinde başarılı bir şekilde işlemiştir. Göçün birey, aile, toplum ve çevre üzerindeki etkisine değinen yazar, romanlarında hem kendi hayatından esinlenmiş hem de gecekondu bölgelerindeki insanların yaşantısına değinmiştir.