Reflections on interventionism in libya: An empiric analysis of Venezuelan voting patterns in the Security Council

Birleşmiş Milletler Örgütü'nün kuruluşu, uluslararası ilişkiler için yeni bir dönem başlatmıştır (Amici & Cepiku, 2020), bu örgütün temel ilkelerine dayalı olarak Devletler arasında yeni etkileşim dinamikleri yaratmıştır (United Nations, 1945). Bu ilkeler arasında, bu araştırmanın amacı açısından, Vincent'ın (1971) açıkladığı gibi, devlet egemenliği ilkesine saygı gösterilmesini gerektiren bir davranış standardı öngören, müdahale etmeme ilkesine, dikkat çekmek önemlidir. Devletler arasında bir arada yaşama amacıyla, etkilenen nüfus için devletlerinin isteksiz olduğu veya yapamadığı koruma sağlamayı amaçlayan Koruma Sorumluluğu (R2P) kavramının ortaya çıkmasıyla birlikte 2001'den sonra özellikle insani yardımla ilgili konularda sürekli bir tartışma konusu olmuştur. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi (BMGK) bu tartışmanın ana senaryosu olan korumak (Uluslararası Müdahale ve Devlet Egemenliği Komisyonu, 2001) ve kararlarının bağlayıcılığı göz önünde bulundurulduğunda BM sisteminin en önemli organı olmuştur. (Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, t.d.). Bu anlamda, İngiliz Okulu'nun normatif yapısı içindeki Çoğulculuk/Dayanışma tartışmasının doğru bir örneğini temsil eden bu kurumda Libya'daki durum kapsamlı bir şekilde tartışılmıştır (Bellamy ve Williams, 2011).2015-2016 döneminde, Bolivarcı Venezuela Cumhuriyeti, BMGK'nın daimi olmayan üyesi olarak katıldı ve Libya'daki duruma ilişkin tartışma sürecinde oylamaya katılarak önemli bir rol oynadığını gösterdi (Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, 2017) . Bu bağlamda, bu araştırma şu sorulara yanıt vermeyi amaçlamaktadır: Güvenlik Konseyi'nde Libya'daki durumun tartışılmasında Venezuela'nın oylama kalıplarına göre konumu nedir? Ayrıca, hangi belirli unsurların dış politikasını etkilemesi daha olasıdır? Elde edilen sonuçlara göre, Devletlerin uluslararası kuruluşlardaki oylama stratejileri, uluslararası politika ilkelerine dayanmaktadır ve tartışmaya dahil olan aktörlerle yürütülen ikili ilişkilerden etkilenme olasılığı daha yüksektir. Anahtar Kelimeler: Müdahalesizlik, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, oy verme şekli, ikili ilişki, yasal çerçeve