Lise öğrencilerinin matematik öğrenmede mobil teknoloji kabul düzeylerinin Teknoloji Kabul ve Kullanım Birleştirilmiş Modeli-2 çerçevesinde incelenmesi

Bu araştırmanın amacı Teknoloji Kabul ve Kullanım Birleştirilmiş Modeli-2 (TKKBM-2) çerçevesinde lise öğrencilerinin matematik öğrenmede mobil teknoloji kabul düzeylerini belirlemektir. Araştırmanın diğer bir amacı lise öğrencilerinin matematik öğrenmede mobil teknoloji kabul düzeylerini cinsiyet, okul türü, yaş, internet erişimine sahip olma, mobil teknolojileri kullanma deneyimi, mobil teknoloji kullanma yeterliliği, matematiği öğrenmede mobil teknolojileri kullanma deneyimi, matematiği öğrenmede mobil teknolojileri kullanma sıklığı değişkenleri açısından incelemektir. Ayrıca, araştırmada lise öğrencilerinin mobil öğrenme araçlarını kullanma konusundaki öz-yeterlilik algı düzeylerinin matematik öğrenmede mobil teknoloji kabul düzeylerini yordama durumunu incelemek amaçlanmıştır. Araştırmada betimsel ve ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini uygun örnekleme yöntemi ile belirlenen liselerde öğrenim gören 1050 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Matematik Öğrenmede Mobil Teknoloji Kabul Ölçeği ve Mobil Öğrenme Araçlarını Kullanma Öz-Yeterliği Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde betimsel istatistiklerden frekans (f), aritmetik ortalama (X) ve standart sapma (s) değerleri hesaplanırken öğrencilerin söz konusu değişkenler açısından kabul düzeylerinin farklılaşma durumunu belirlemek amacıyla F testi yapılmıştır. Ayrıca lise öğrencilerinin mobil öğrenme araçlarını kullanma konusundaki öz-yeterlilik algı düzeylerinin matematik öğrenmede mobil teknoloji kabul düzeylerini yordama durumu basit doğrusal regresyon analizi ile araştırılmıştır. Yapılan betimsel analiz sonucunda lise öğrencilerinin matematik öğrenmede mobil teknoloji kabul düzeylerinin orta seviyede olduğu gözlemlenmiştir. Ayrıca lise öğrencilerinin matematik öğrenmede mobil teknoloji kabul düzeylerinin internet erişimine sahip olma, mobil teknoloji kullanma deneyimi ve yeterliliği, matematik öğrenirken mobil teknoloji kullanma deneyimi ve sıklığı değişkenleri açısından istatistiksel olarak anlamlı düzeyde farklılaştığı belirlenmiştir. Basit doğrusal regresyon analizi sonucunda ise mobil öğrenme araçlarını kullanma konusundaki öz-yeterlilik algı puanlarının (β= ,236) matematik öğrenmede mobil teknoloji kabul puanlarına ait varyansın %5.7'sini açıkladığı gözlemlenmiştir. Açıklanan varyans oranı düşük olmakla birlikte öz-yeterlilik algısının lise öğrencilerinin matematik öğrenmede mobil teknoloji kabul düzeylerinin anlamlı bir yordayıcısı olduğu belirlenmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara bağlı olarak akademik alana ve matematik öğretimi alanına ilişkin birtakım önerilerde bulunulmuştur.