Lobicilik ve Türkiye'de lobi faaliyetleri

İnsanlar için iletişim olmazsa olmaz, doğal, kaçınılmaz bir olgudur. İletişim kurarız çünkü çevremizle ilişkiye girmek, bilmek, anlamak isteriz. İletişim toplumsal bir gereksinimdir. Gerek sosyal hayatta gerek siyasette eğitimde, kültürde, teknolojide bir araç görevi görür. Fikir verir, eğitir, bilgilendirir, yönlendirir, denetler, öğretir , endişeleri azaltır, anlaşma sağlar. Lobiler ise baskı gruplarının bir türüdür. Amaçlan yalnızca karar alma mekanizmalarını çıkarlarına yönelik yasal düzenlemeler gerçek¬leştirmeleri için etkileyebilmektedir. Baskı grupları gibi örgütlenmiş kişilerin oluşturduğu topluluklar olarak lobilerin gerçekleştirdiği çalış¬malara lobi faaliyetleri ya da lobicilik adı verilmektedir. Lobicilik yal¬nızca lobilere özgü bir dizi faaliyete verilen genel ad değil, baskı grup¬larınca da belirli hedeflerine (karar almaya yönelik) ulaşmada uyguladıkları bir baskı metodudur. Lobi faaliyetleri kapsamında, çok sayıda yöntem ve teknikten yararlanılarak, özellikle yasal düzenlemeleri ger¬çekleştiren devlet görevlileri ile olumlu ilişki ortamının yaratılması istemektedir. Benzer yöntem ve tekniklerden yararlanan iki faaliyet arasındaki en önemli fark, hedef kitlelerinden kaynaklanmaktadır. Halk¬la ilişkilerin hedef kitlesi; çıkar sahipleri, toplum, müşteriler, kaynak ve kredi sağlayanlar, rakipler, düzenleyici ve denetleyicilerdir. Lobici¬likte ise belli bir hedef kitle saptanmıştır. Bu hedef de, yasal düzenlemeleri gerçekleştiren, karar verici olarak önem taşıyan kanun yapıcılar, faaliyetlerin merkez noktası oluşturur. Belirlenen hedefe yönelik lobi faaliyetlerinde, alacağı kararlarda hedefi etkileyecek diğer devlet işlevlerine (yürütme ve yargı) yönelik çalışmalarda gerçekleştirilmektedir. Sonuç olarak lobi faaliyetleri hem halkla ilişkiler yöntem ve tekniklerinden yararlanan, hem de kendine özgü bir takım yöntem ve tekniklere sahip olan bir halkla ilişkiler etkinliğidir. Lobi faaliyetlerinin çalışma sahası çok çeşitlidir. Ülke içindeki menfaat sahiplerince veya bir ülkenin çıkarlarını yabancı hükümetler ve uluslararası örgütler nezdinde savunmak ile bu doğrultuda yasal dü-zenlemeler oluşturmak işi, lobiciliğin faaliyetlerinin yönlendirdiği temel çalışma alanıdır.