Lokal traneksamik asit kullanımının vertebra füzyonuna etkisi: Ratlarda deneysel çalişma

Günümüzde omurga deformitelerinde, kırıklarında, intervertebral disk rahatsızlıkları, spondilolistezis gibi birçok tedavide amaç biyomekanik olarak stabil bir omurga elde etmektedir. Bu stabilizasyonu sağlamadaki en etkili yöntem de omurga füzyonudur. Mevcut imkanlarla füzyonun patofizyolojisi daha iyi anlaşılmasına rağmen yine de psödoartroz komplikasyonuyla karşılaşılabilmektedir. Perioperatif kanamaları kontrol altına almak özellikle karmaşık ve yüksek riskli çok düzeyli omurga füzyon ameliyatlarında ciddiye alınması gereken önemli bir konudur. Daha önceki çalışmalar omurga ameliyatlarında kanamayı azaltmak için uygulanan iv ve tTA'in total kan kaybı, hemoglobin düşüşü, kan transfüzyonu ihtiyacı gibi parametrelerde kontrol grubuna göre anlamlı olduğu gösterilmiştir. Füzyon cerrahisinde sıklıkla kullanılan tTA füzyon kalitesine ve füzyona olan etkileri bilinmemektedir. Bu çalışmamızda ratta deneysel vertebra füzyon modeline tTA'i farklı dozlarda uygulayarak, füzyon üzerine etkisini palpasyon, radyolojik ve histopatolojik olarak araştırmayı amaçladık. Çalışmamızda 28 adet Winstor Albino rat kullanıldı. Tüm ratlara iliak kanat otogrefti ile intertransvers füzyon yapıldı. Gruplar, cerrahi işlemin hemen ardından kapalı zarf usulü yöntemiyle seçilerek gruplara ayrıldı. 4 gruptan oluşan çalışmamızda kontrol grubuna sadece füzyon uygulandı (n=7). D1 grubuna lokal 1mg/kg TA, D10 grubuna lokal 10mg/kg TA, D100 grubuna lokal 100mg/kg TA uygulandı. 8. hafta sonunda ratlara önce anestezi altında mammografi cihazı ile direkt grafi çekimleri yapıldı. Kontrol grubundan iki rat grafi çekimi sonrası öldü. Çalışmaya 26 rat ile devam edildi. Kalan ratlar sakrifiye edildi. Füzyonun radyolojik dört bağımsız gözlemci tarafından intra-interobserver olarak bir ay arayla iki defa yapıldı. Manuel palpasyon bağımsız - kör 3 araştırmacı, histopatolojik inceleme bağımısız – kör bir araştırmacı tarafından yapıldı. Verilerin istatistiksel analizi yapıldı.Çalışmamızda kontrol grubunun, tedavi uygulanan diğer gruplara göre palpasyon, radyolojik, histopatolojik olarak daha iyi olduğu görüldü. Tedavi alan gruplar kendi içinde istatistiksel olarak değerlendirildiğinde palpasyonda D1 grubunun en iyi olduğu ve doz artırıldıkça füzyonun palpasyon skorunda azaldığı görüldü (p<0,005). Radyolojik incelemeler tedavi alan gruplar arasında değerlendirildiğinde D1, D10 ve D100 grupları arasında bir fark olmadığı bulundu. Histopatolojik incelemelerde tüm ratlarda matür kemik iliği görülmesi füzyonun oluştuğu ve kemik iyileşmesinin devam ettiğini gösterdi. Tedavi alan gruplar arasında union değişkeninde D1 grubunun D10 ve D100 gruplarından daha iyi olduğu, diğer değişkenlerde herhangi bir farklılık olmadığı saptandı.Bu çalışmada lokal uygulanan traneksamik asitin füzyonu olumsuz etkilediğini tespit ettik. Farklı dozlarda kullanımın makroskopik olarak olumsuz etki gösterdiği, radyolojik ve histolojik olarak ise herhangi bir fark yaratmadığı öğrenildi.