Western Anatolian metalwork and (The self-image) of metalworkers in the later 1st millennium bc - A historical-archaeometrical approach

Bu tez, M.Ö. 1. binyılda Batı Anadolu'daki antik metal işçileri tarafından kullanılan metal işleme teknolojilerinin seviyesini göstermektedir. M.Ö. 1. binyılda Batı Anadolu'da metal işçiliği yeterince araştırılmamış bir çalışma alanıdır. Belli tarihsel önyargılar ve arkeometrik tekniklerin nispeten yeni yeni gelişmesi nedeniyle, Batı Anadolu'daki Geç Tunç Çağı ile Hellenistik-Roma metal işçiliğinin tarihi arasında bir boşluk vardır. Metalurjik yöntemlerin çoğunun Antik Yunanistan'a Kıbrıs ve Levant yoluyla geldiğini baz alan eski varsayımın aksine, Batı Anadolu'dan gelen arkeolojik kanıtlar, bu tekniklerin Ege'de halihazırda mevcut olduğunu göstermektedir. Gordion, Klazomenai ve Sardeis gibi Batı Anadolu'da hem Tunç Çağı hem de Demir Çağı katmanlarına sahip birçok antik yerleşim, materyallerinin kesintisiz bağlantısı vesilesiyle iki dönem arasındaki metal işleme teknikleri arasında bağlar kurmak için zengin bir veri kaynağı sunmaktadır. Bu tez, çoğu zaman belirli metal işleme teknolojilerinin ve hatta elementlerin kökeniyle ilişkilendirilen Lydia, Mysia ve Phrygia bölgelerindeki halk hikayelerini keşfederek, bölge sakinlerinin mineraloji algısını ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Sonuç olarak Batı Anadolu filozoflarının ve mitolojisinin tasarılarının izleri, Aristoteles üzerinden görüldüğü gibi Antik Yunan bilimsel mirasında da görülmektedir. Bu araştırma, Batı Anadolu metal işçiliğinin Antik Yunan'ın bilimsel mirası üzerindeki önemli etkisini hem teoride hem de pratikte vurgulamaktadır. Ek olarak, Batı Anadolu metal işçilerinin yaptıkları işle ilgili teorik bir kavrayışa sahip oldukları ve potansiyel olarak kendilerini zanaatları aracılığıyla bilginin koruyucuları olarak tasvir ettikleri öne sürülmektedir.