Madde bağımlılığı tanısı almış ve almamış bireylerin savunma mekanizmaları, dürtüsellik, sürekli öfke ve öfke ifade ediş tarzları açısından karşılaştırılması

Bu çalışma madde bağımlılığı tanısı almış ve yatarak tedavi görmekte olan bireyler ile tanı almamış sağlıklı bireylerin savunma mekanizmaları, dürtüsellik, sürekli öfke ve öfke ifade ediş tarzları açısından karşılaştırılmasını amaçlamaktadır. Araştırmanın örneklemi Van Sağlık Bilimleri Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi AMATEM kliniğinde madde bağımlılığı sebebiyle tedavi görmekte olan 41 erkek hasta ve herhangi bir madde kullanmayan ve Van ilinde ikamet eden 41 sağlıklı erkekten oluşmaktadır. Araştırmada veri toplamak amacıyla katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, Savunma Biçimleri Testi, Barratt Dürtüsellik Ölçeği, Sürekli Öfke ve Öfke İfade Ediş Tarzı Ölçeği uygulanmıştır. Örneklemi oluşturan madde bağımlılığı tanısı almış ve almamış bireylerden oluşan grupların yapılarını incelemek amacıyla, demografik değişkenler ki-kare analizleri yapılmıştır. Araştırmada kullanılan değişkenlerin birbirleriyle olan ilişkisinin saptanması için Pearson korelasyon analizi yöntemi kullanılmıştır. Örneklemi oluşturan iki grubun savunma biçimleri, sürekli öfke ve öfke ifade tarzları, dürtüsellik düzeylerinin karşılaştırılmasında ilişkisiz örneklemler t-testi kullanılmıştır. Analiz bulgularına göre; madde bağımlılığı tanısı almış bireylerin immatür savunma biçimlerini, tanı almamış bireylerin ise matür savunma biçimlerini kullandıkları gözlenmektedir. Ayrıca tanı almış olan grupta bulunan bireylerin yalıtma, disosiyasyon ve idealleştirme savunma biçimleri puanlarının, sağlıklı bireylerin ise beklenti savunma biçimleri puanlarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular, deney grubundaki bireylerin sürekli öfke düzeyi ve dürtüsellik puanlarının tanı almayan gruptaki bireylere göre daha yüksek olduğu yönündedir. Bunun yanı sıra deney grubundaki bireylerin öfkelerini dışa vurarak ifade ettikleri, kontrol grubundaki bireylerin ise öfkelerini deney grubuna oranla daha çok kontrol edebildikleri saptanmıştır. Elde edilen sonuçlar ilgili alanyazın ışığında tartışılmış ve gelecek çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.