Major depresyonu olan adolesanlarda sitokin düzeyleri ve kinürenin yolağı

MAJOR DEPRESYONU OLAN ADOLESANLARDA KİNÜRENİN YOLAĞI VE SİTOKİN DÜZEYLERİ Amaç: Major depresif bozukluğun altında yatan biyolojik mekanizmalar hala yeterince aydınlatılamamıştır. Bu çalışmada major depresif bozukluğu olan hastalar ile sağlıklı kontrollerin serum kinürenin yolağı metabolitleri (triptofan, kinürenin, kinolinik asit, kinürenik asit) ve IFN-gama, IL-6, IL-1beta, hsCRP düzeylerini karşılaştırılması amaçlanmıştır. Sitokin düzeyleri ile kinürenin yolağı aktivitesi arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi de amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya major depresif bozukluğu olan (ilaç kullanmayan) 48 hasta ile 31 sağlıklı kontrol alındı. Serum triptofan, kinürenin, kinürenik asit, kinolinik asit, IFN-gama, IL-6, IL-1beta düzeyleri kontrolde ELİSA (enzyme-linked immunosorbent assay) yöntemi ile ölçüldü. hsCRP düzeyi immuno-turbidimetrik metodla ölçülmüştür. Bulgular: Depresyon ve kontrol grubu arasında yapılan karşılaştırmalar sonucunda; triptofan düzeyinin depresyonu olan hastalarda sağlıklı kontrollere göre anlamlı düşük olduğu (p=0,046); KİN/TRP oranının depresyonu olan hastalarda sağlıklı kontrollere göre anlamlı yüksek olduğu (p=0,032); kinolinik asit düzeyinin depresyonu olan hastalarda anlamlı yüksek olduğu (p=0,003); kinürenik asit/kinolinik asit oranının depresyonu olan hasta grubunda anlamlı düşük olduğu (p=0,040) saptanmıştır. Gruplar arasında kinürenin, kinürenik asit, IFN-gama (p=0,897), IL-6 (p=0,086), IL-1beta (p=0,134) ve hsCRP (p=0,473) düzeyleri açısından anlamlı farklılık saptanmadı. IFN-gama ile KİN/TRP oranı arasında anlamlı negatif korelasyon (r=-0,279, p=0,016) saptandı. Sonuç: Bu sonuçlar, kinürenin ve ilgili moleküler yolakların majör depresif bozukluğun patofizyolojisinde rol oynayabileceğini düşündürmektedir. Bu ilişkinin aydınlatılması için adolesan yaş grubu ile daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Anahtar sözcükler: triptofan, kinürenin, kinolinik asit, kinürenik asit, sitokin, adolesan, depresyon Destek: Manisa Celal Bayar Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Komisyonu tarafından desteklenmiştir (Proje no: 2017-092).