Maksillada kortikotomili ya da kortikotomisiz yapılan hızlı palatal genişletmenin dişsel ve kemiksel etkilerinin üç boyutlu sonlu elemanlar analiziyle değerlendirilmesi

Transversal maksiller yetersizlik, birçok maloklüzyonun ana sebebidir. Ortopedik ve ortodontik kuvvetler preadölesan dönemde maksiller transversal yetersizliği düzeltmek için rutin olarak kullanılmaktadır. İskeletsel gelişimini tamamlamış hastalarda ise hızlı maksiller genişletme apareyleri tek başına yeterli olmamakta ve cerrahi olarak osteotomi yapılması gerekmektedir. Kortikotomi destekli hızlı maksiller genişletme ortodontik apareylerin maksillofasiyal kompleksteki istenmeyen etkilerini azaltmaktadır. Bu çalışma maksiller transversal yetersizliği olan hastalarda ortodontik tedavi amacı ile yapılan hızlı maksiller genişletme prosedürünün cerrahi desteksiz ya da destekli yapıldığında maksillada kortikal ve spongiyöz kemikte oluşan biyomekanik değişimlerin değerlendirilmesi amacı ile yapılmıştır. Bu çalışmada Gazi Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ağız Diş ve Çene Radyolojisi Anabilim Dalı arşivinden 19 yaşında, görüntü verilerinin isim kullanılmadan bilimsel çalışmalarda kullanımına dair onamı bulunan kadın hastanın KIBT (Konik Işınlı Bilgisayarlı Tomografi) görüntüsü kullanılmıştır. Kodak 9300C Carestream Health Cooperation Cone-Beam BT görüntüleme sisteminden 0.5 mm tomografi kesitleri alınarak DICOM 3.0 formatında elde edilmiş ve 3B görüntü oluşturma programı MIMICS aktarılarak yeniden oluşturulmuştur. Yeni oluşturulan .stl format ALTAIR HYPERWORKS 2017 programı kullanılarak sonlu elemanlar modeli oluşturulmuştur. Çalışmamızda oluşturulan modelller, kortikotomi destekli ve kortikotomi desteksiz olmak üzere 2 gruba ayrılarak hızlı maksiller genişletme simüle edilmiştir. Her iki grup kendi içinde 1mm, 5mm, 7mm'lik deplasman uygulanarak üç alt gruba ayrılmış ve toplamda 6 adet çalışma modeli elde edilmiştir. Çalışmamızda 3B sonlu elemanlar analizi yöntemi kullanılarak kortikal ve spongiyöz kemikte oluşan Pmax (gerilme) ve Pmin (baskı) stresleri incelenmiş MPa (N/mm2) değeriyle hesaplanmıştır. Modellerdeki stres dağılımını nicel olarak analiz etmek için 12 renk içeren skaladan faydalanılmıştır. Kortikotomi destekli ve desteksiz yapılan modeller karşılaştırıldığında kortikal ve spongiyöz kemikte her üç deplasman miktarında da kortikotomi desteksiz yapılan hızlı maksiller genişletmede baskı ve gerilme streslerinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.