Akdeniz iklim koşullarında buğday üretiminde tamamlama ve kısıntılı sulamanın yöneti

Bu çalışmada üç farklı tamamlama ve konvansiyonel sulama stratejisinin, bitki su stresi indeksi (CWSI), gün içi bayrak yaprak su potansiyeli Ψl, yaprak stoma iletkenliği gs, klorofil içeriği (SPAD), ekonomik parametreler, Akdeniz Bölgesi'nde 2014 ve 2015 yetiştirme dönemlerinde çizgi kaynaklı yağmurlama sistemi kullanılarak yetiştirilen buğday (Triticum aestivum L. Adana 99) bitkisinin verim, verim unsurları ve kalitesi üzerine etkisi değerlendirilmiştir. Dikkate alınan sulama stratejileri: (1) geleneksel sulama CI; (2) çiçeklenme döneminde tamamlama sulama (SIF); (3) dane dolumu döneminde tamamlama sulama (SIG); ve (4) çiçeklenme ve tane dolumu (SIFG) sırasında tamamlama sulama. Yukarıdaki stratejiler dört sulama seviyesi altında test edilmiş %100 (I1), %75 (I2), %50 (I3), %25 (I4) ve sulamasız (I5) konu da dahil edilmiştir. CI100 konusu en yüksek verim ve verim bileşenlerini sağlamış ve % 75 su seviyesi en yüksek WUE ile sonuçlanmıştır. Sulama CWSI'nin 0.26'dan daha düşük değerlerinde uygulandığında daha yüksek tane verimi elde edilmiştir. En yüksek klorofil içeriği okuması CI100 konusunda belirlenmiş ve sulamasız konudaki en düşük değerden %17.8 daha yüksek olmuştur. En yüksek dane verimi mevsimlik ortalama stoma iletkenliği CI konusunda 207.4 mmol/m2s ve SI konusunda ise 169.21 mmol/m2s değerine ulaştığında sağlanmıştır. Ψl ile verim arasında belirlenen yüksek determinasyon katsayısı kışlık buğdayın su yönetimini iyileştirmede kullanılabilir. SIFG ve SIF tam sulama stratejileri sırasıyla en yüksek (668.53 $/ha) ve en düşük net geliri (424.22 $/ha) sağlamışlardır. Araştırma bulguları protein oranı, ıslak gluten içeriği ve sedimentasyon hacmi gibi tane kalite parametreleri ile su stresi arasında pozitif ilişkiler olduğunu göstermiş olup, ilişki su eksikliğinin hangi büyüme döneminde meydana geldiğine bağlı olarak değişmektedir.