Mesan ilinde toxoplasma gondıı ile enfekte kadınlarda bazı immünolojik göstergelerin incelenmesi

Toxoplasma gondii, insanları enfekte etme yeteneğine sahip zorunlu bir hücre içi parazittir. Sağlıklı yetişkin vakalarının büyük çoğunluğunda toksoplazmoza tipik olarak herhangi bir semptom eşlik etmez. Bununla birlikte enfeksiyon, bağışıklık sistemi baskılanmış kişilerde ve hamile kadınlarda ciddi sonuçlar doğurma potansiyeline sahiptir. Planlanmamış gebelikler, ölü doğumlar ve doğum anormallikleri, özellikle gebeliğin erken dönemlerinde fetal toksoplazmozun olası sonuçlarıdır. Enfekte bebeklerde herhangi bir hastalık gelişmeyebileceği gibi, bebeğin gebelik yaşına bağlı olarak belirli bir dereceye kadar beyin ve gözlerinde ciddi hasar oluşması da mümkündür. Bağışıklık sistemi, dokudan salınan gizli kistler olan bradizoitleri yok etmenin yanı sıra, parazitlerin çoğalmasını önlemekten de sorumludur. Öte yandan, bir kadın hamileliği sırasında takizoitlerle enfekte olursa, takizoitler plasentadan geçerek fetüste hastalığa neden olabilir. Bir enfeksiyonun ilerlemesini ve neden olduğu semptomları etkileyen bir dizi değişken vardır. Bu faktörler arasında implantasyon faktörleri, spesifik mikrobun virülansı, enfeksiyon sırasında gebeliğin hangi aşamasında olunduğu, genetik özellikler ve hem annenin hem de fetüsün immünolojik durumu yer almaktadır. Embriyonun başarılı bir şekilde implantasyonu için çok önemli olan vaskülo-genezi uyarmak için pro inflamatuar T-yardımcı 1 sitokinlerinin normal gebeliklerin ilk aşamaları boyunca mevcut olması önemlidir. Öte yandan, T-yardımcı 1 sitokinlerine sürekli maruz kalmak, fetüs için zararlı olan ve gebeliğin kaybına yol açabilecek hücre aracılı bir bağışıklık tepkisiyle sonuçlanabilir. Bu nedenle, başarılı gebeliklerin son aşamalarında genellikle anti-inflamatuar T yardımcı 2 bağışıklığına geçiş görülür. Hamileliğin ve diğer üreme olaylarının istikrarlı bir şekilde sürdürülmesi söz konusu olduğunda, T yardımcı 1 ve 2 sitokinlerinin doğru homeostatik dengesi son derece önemlidir. Normal olarak kabul edilen gebeliklere genel olarak daha fazla T yardımcı 2 sitokin ekspresyonunun eşlik ettiği, olumsuz sonuçlarla bağlantılı gebeliklerin ise genellikle daha yüksek T yardımcı 1 sitokin üretimi ile ilişkili olduğu keşfedilmiştir. Serolojik tanı, mevcut, yeni veya önceki bir enfeksiyonun hangi aşamada olduğunu belirlemek için en sık kullanılan yöntemdir. Bu testlerin bulguları, yüksek derecede duyarlılığa sahip olmalarına rağmen belirsiz olabilir. Diğer hedeflerden daha hassas olduğu gösterilen B1 tekrarlayan motifli T. gondii DNA'sını bulmak için moleküler yön çok önemlidir. Bunun, B1'in tekrarlanan ve daha ii fazla kopya sayısına sahip bir DNA dizisi olmasından kaynaklanması muhtemeldir. Bu çalışmaya, iki gruba ayrılan 180 kadın katılmıştır. İlk grup Toksoplasmozis enfeksiyonu tanısı konmuş 90 kadından oluşurken, ikinci grup görünüşte sağlıklı ve yaş açısından eşleştirilmiş 90 kadından oluşmuştur. Her katılımcıdan 5 mL kadar venöz tam kan alınmış ve iki parçaya bölünmüştür. En fazla 2 mL antikoagülan faktör içeren tüpe, kalan 3 mL antikoagülan faktör içermeyen tüpe aktarılmıştır. Anti-Toxoplasma (IgM ve IgG), interlökin-10, interlökin-23 ve Tümör nekroz faktörü-α immünoassay tekniği kullanılarak ölçülmüştür. T. gondii B1 genini tespit etmek için nested polimeraz zincir reaksiyonu kullanılmıştır. Yaş aralığı 17-40 yaş arasındadır. Toksoplazmozisli kadınlarda Anti Toxoplasma IgG ve IgM antikorları, interlökin-10, interlökin-23 ve tümör nekroz faktörü α serum düzeyleri sağlıklı kadınlara kıyasla daha yüksektir ve her iki grup arasında anlamlı farklılıklar (p değeri <0,001) bulunmuştur. B1 geni 32 kadında (%35,56) pozitifken, 58 kadında (%64,44) negatiftir. B1 genine göre serum anti-Toxoplasma IgG antikorunda anlamlı bir fark bulunurken (p değeri <0,001), anti-Toxoplasma IgM antikorunda anlamlı bir fark bulunmamıştır (p değeri 0,910). Ayrıca, serum anti Tokxoplasma IgG antikoru ile interlökin-10 arasında pozitif bir korelasyon vardır (r=290). Toksoplazmoz her yaşta gelişebilir; ancak çalışmamıza göre, genç kadınlar enfeksiyona daha duyarlıdır. Anti-Toxoplasma düzeylerinin yüksek olması, antikorların akut ve reaktive enfeksiyonlara karşı savunmada önemli bir rol oynadığını düşündürmektedir. Enfekte kadınlar arasında interlökin-10, interlökin-23 ve tümör nekroz faktörü-α düzeylerinin yüksek olması, toksoplazmoz hastalığının konak dokuları üzerindeki immünolojik etkileri korumak ve önlemek için hem antikor hem de pro inflamatuar hastalıklarda adaptif bir immün yanıtı uyarabileceğini göstermektedir. Anti Toxoplasma IgG antikoru ile interlökin-10 arasındaki pozitif korelasyon, bu belirteçlerin enfeksiyonun temizlenmesinde ve konak dokular üzerindeki immün yanıt etkilerinin sınırlandırılmasında önemli bir rol oynadığını göstermiştir.