Metastatik prostat kanserli hastaların tedavisinde gnrh agonisti olarak kullanılan leuprolide asetate 22.5 MG ile goserelin asetate 10.8 MG ilaçlarının kastrasyon üzerine olan etkilerinin karşılaştırılması

Prostat kanseri erkeklerde en sık izlenen kanser olup yavaş seyirli bir kanser olmasına rağmen her yıl çok sayıda erkek bu sebeple ölmektedir. Prostat kanseri lokal, lokal ileri evre ve metastatik olarak 3 gruba ayrılabilir. Tedavisinde hastalığın evresi, hastanın yaşı, metastaz olup olmaması gibi faktörlere bağlı olarak birçok seçenek vardır. Bunlar arasında bekle-gör tedavisi, aktif izlem, radikal prostatektomi, radyoterapi, hormonal tedaviler, brakiterapi, kriyoterapi, hifu (yüksek yoğunluklu odaklanmış ultrason) bulunmaktadır. Çalısmamızda metastatik prostat kanserli hastaların tedavisinde GnRH agonisti olarak kullanılan leuprolide acetate 22.5 mg ile goseraline acetate 10.8 mg ilaçlarının kastrasyona olan etkilerini 2 yıl süreyle karşılaştırmayı amaçladık. Yeni tanı almış ortalama yaşları 65.5 olan 25 hastaya goseraline acetate 10.8 mg tedavisi, ortalama yaşı 64.4 olan 25 hastaya ise leuprolide acetate 22.5 mg tedavisi başlandı. Leuprolide acetate 22.5 mg tedavisi alan grupta ortalama Gleason skoru 7.8 iken goseraline acetate 10.8 mg tedavisi alan grupta ise ortalama Gleason skoru 7.84' idi. Leuprolide acetate 22.5 mg tedavisi alan toplam 2 hastanın (%8) testosteron seviyeleri kastrasyon düzeyinin üzerine çıkmıştır. Goseraline acetate 10.8 mg tedavisini kullanan toplam 3 hastanın (%12) testosteron seviyeleri kastrasyon düzeyinin üzerine çıkmıştır. 2 grup arasında 2 yıllık takipleri sırasında kastrasyon seviyesinin üzerine çıkan hasta sayıları karşılaştırıldığında istatiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Ancak çalışma sonucunda görülmüştür ki Gleason skoru yüksek olan (>9), tanı anında birden fazla metastaz saptanan, takipleri sırasında PSA değerleri >5 olan hastalarda yüksek ihtimalle kullanılan GnRH agonistinden bağımsız olarak testosteron seviyeleri daha erken kastre düzeyin üzerine çıkmaktadır. Çalışmamız sonucunda iki ilaç arasında benzer sonuçlar görsekte daha uzun süreli daha geniş serilere ihtiyaç duyulmaktadır.