Mezunlarına göre ilahiyat eğitimi

Çalışma, ülkemizde din hizmetleri ve din eğitiminin kaynağı olan ilahiyat fakültesi eğitiminin, ilahiyat fakültesi mezunlarınca değerlendirilmesi amacıyla hazırlanmıştır. Çalışma grubunu, Amasya ilinde görevli olan din görevlisi, DKAB ve meslek dersleri öğretmenleri ile ilahiyat fakültesi akademisyenlerinden oluşan 22 katılımcı oluşturmaktadır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseni kullanılmıştır. Görüşmelerde elde edilen verilerin işlenmesi sonucunda, oluşturulan temalar ve kodlar rapor haline getirilmiştir. İlahiyat fakültesi mezunlarına gayri resmi olarak verilen 'ilahiyatçı' ismi belli özellikleri taşıyan kimlik olarak kabul edilmektedir. İlahiyatçı kimliğinin; dini bilgi ve yetkinlik sahibi, ahlak ve davranışıyla rol model, bilgi ve davranış uyumu olan birey olarak nitelendirilmektedir. Kur'an-ı Kerim ve Arapça derslerinin verimliliğini, kalabalık sınıf mevcutlarının ve farklı lise mezunlarındaki alt yapı eksikliğinin olumsuz etkilediği ifade edilmektedir. İlahiyat fakültelerindeki niceliksel artışın, katılımcıların çoğunluğu tarafından eğitimde kalitenin düşmesine sebep olduğu belirtilmiştir. İlahiyat fakülteleri ile MEB ve DİB arasında sınırlı düzeyde iş birliği olduğu ifadelerde yer almaktadır. Günümüz ilahiyat fakültelerinin; mesleki beklenti, aile baskısı ve imam hatip eğitimini devam ettirmek amacıyla tercih edildiği de görüşler arasındadır. İlahiyat fakültesi mezunları; DİB personeli, DKAB ve meslek dersleri öğretmeni ile akademisyen olarak istihdam edilmektedir. İstihdam alanlarının hepsine tek bir müfredatla mesleki yetkinlik kazanmış elemanlar yetiştirilmesi mümkün görünmemektedir. İstihdam alanlarının günümüzde çeşitlenmesi ve çağımız ihtiyaçlarının değişmesi ile mevcut müfredatın yetersizliği daha da artmıştır. İlahiyat fakültelerindeki müfredata, din hizmetleri elemanları için dini uygulamalarla ilgili derslerinin konulması, alan seçimi olmasa bile seçmeli derslerle alanların desteklenmesi müfredatın daha işlevsel hale gelmesini sağlayacaktır. Kontenjan sınırlaması ve yerleşme tercihinde baraj getirilmesi de öğrenci akademik seviyesini yükseltecektir. Öğrenci ve eğitim kalitesinin yükselmesiyle de ilahiyat fakültelerinin geleceği daha parlak olacaktır.