Mimari bağlamda karma kullanımlı yapıların değerlendirilmesi

Mimari bağlam, kent dinamiklerinin ve yapı üretim sürecinin somut ve soyut tüm durumları içine alan girift bir süreci kapsamaktadır. Mimari tasarım bir yere aittir ve oraya ait çevre ile biçimlenerek ihtiyaçlara ya da problemlere yanıt vermesi beklenmektedir. Dolayısıyla çevre, yapılar ve insanlar ile ilişki içinde olan karşılıklı etkileşimden meydana gelmektedir. Nitekim bu durum ile bağlam-yapı-insan ilişkisi birbirinden ayrı düşünülemez bir süreci kapsamaktadır. Günümüz kentlerinde sık rastladığımız bir yapı tipolojisi olan karma kullanımlı yapılar da özellikle küresel kentlerde hacimsel açıdan giderek artması nedeniyle, kenti, insanı ve toplumu şekillendiren önemli mekanlardır. Bu açıdan karma kullanımlı yapılar içinde barındırdıkları farklı fonksiyonlar ile bölge kullanıcılarının ihtiyaçları doğrultusunda tasarlanmalıdır. Mevcut bağlamın çevresel etkenleri referans alındığı zaman hem mimari bağlamı beslemekte hem de kentlerin kimliklerini korumalarını sağlamaktadır. Bu açıdan, karma kullanımlı yapı tipolojisinin farklı bağlamlarda ne şekilde ele alındığını anlamlandırmak amacıyla çevresel etkenler ile yurtiçi ve yurtdışı örnekleri seçilerek değerlendirilmiştir. Bu doğrultuda karma kullanımlı yapıların henüz yer almadığı ya da sık karşılaşılmadığı yerlerde planlama söz konusu olduğunda, ifade edilen durumların altını çizmek yeni tasarımlar için bir kılavuz oluşturmak amaçlanmıştır.