Mimaride geçicilik kavramının sergileme yapıları üzerinden değerlendirilmesi

İnsanoğlu var olduğundan beri zamana, doğaya ve canlılara karşı bir çaba içerisindedir. Yaşadığı çevredeki canlılara karşı bir korunma ihtiyacı olması sebebiyle doğaya ve var olan doğal nesnelere ihtiyaç duymuştur. Yaşamının belli bir süre devam edip sonlanacağını bilen insanoğlu zamana karşı da bir yarış içerisindedir. Tüm bunlar insanın kalıcı bir eser bırakma isteğinin birer sebebidir. Kalıcı olma isteği en basit yerleşke olan çadırdan gökdelenlere kadar farklı formlarda ve yapılarda kendini ifade etmeye çalışmıştır. Zamanın ilerleyişi ile tüketim toplumlarının artması, teknolojik gelişmeler, ihtiyaçların farklılaşması, yaşam biçiminin değişmesi gibi sebeplerden dolayı insanoğlu kalıcılıktan geçiciliğe doğru yönelmiştir. En temel sebeplerden biri de hız olmuştur. Hızlı yaşam biçimi, değişimlerin artmasına böylelikle stabil olanın yerine hareketli ve değişebilen mekânların ortaya çıkmasına sebep olmuştur. İlerleyen zamanlarda insan, bulunduğu mekânda geçicilik arayışına girmeye başlamıştır. Bunun en iyi örneklerini genellikle kamusal alanlarda kısa süreli tasarlanan pavilyon yapı türlerinde görülmektedir. Bu çalışmada amaç, çağdaş tasarımda yeni bir arayış olarak karşılaşılan geçici yapıları mimari bir biçimleniş olarak incelemek ve mimarlığa olan etkisini araştırmaktır.