Mısır yabancı ot rekabetinde farklı azot dozlarının etkisi

Amaç: Bu çalışmada mısır yabancı ot rekabetinde farklı azot dozları ile üretici uygulamasının yabancı otlara ve mısırda verim komponentlerine etkisi ile mısır verimini en yüksek seviyede tutan azot dozlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Yöntem: Saksı çalışmalarında kullanılan azot dozlarına (0, 12, 24 ve 48 kg/da) ilave olarak tarla çalışmalarında üretici uygulaması da yer almıştır. Saksı çalışmalarında bitki boyu, yaş ve kuru ağırlıklar tarla çalışmalarında ise yabancı ot yoğunluğu, kaplama alanı, yaş ve kuru ağırlıkları ile mısır bitkisine ait bazı verim ve verim parametreleri değerlendirilmiştir. Bulgular: Saksı çalışmalarında, azot uygulamalarının gerek mısırda gerekse yabancı otlarda büyümeye olumlu etki ettiği tespit edilmiştir. Tarla çalışmalarında ise sadece mısırda verim komponentlerinde azot uygulamalarının olumlu etki ettiği belirlenmiştir. Tarla çalışmalarındaki yabancı otların değerlendirmesinde, semizotu ve şeytan elmasının azot uygulamalarına değişken sonuçlar verdiği, kanyaş ve darıcanın ise azot uygulamalarına olumlu ya da olumsuz bir tepki göstermediği belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar neticesinde, mısırda en yüksek verimi sağlayan uygulamanın 48 kg/da azot uygulaması ya da üretici uygulaması (taban gübresi olarak 50 kg/da 15:15:15 NPK uygulaması, ara çapa ile üre gübresi kullanılarak 20 kg/da N uygulaması ve birinci sulama ile 40 kg/da amonyum sülfat uygulaması) olduğu tespit edilmiştir. Sonuçlar: Azot uygulamalarının çalışmada değerlendirilen yabancı ot yoğunluklarında, yabancı otlardan daha çok mısıra yarar sağladığı, şeytan elmasının yoğunluğunun fazla olduğu alanlarda mısırdan daha fazla azottan yararlanabileceği, 24 kg/da azot uygulamasının kar zarar ilişki göz önünde bulundurulduğunda kullanımının daha tercih edilebilir olduğu belirlenmiştir.