"Mücadele kutsansın": Margaret Atwood'ın "Damızlık Kızın Öyküsü" ve "Ahitler"inde politik radikalizm ve cinsiyet baskısı

Bu tez, disiplinler arası bir çalışmayla iki ana hedef sunar. İlk olarak, Margaret Atwood'ın The Handmaid's Tale (Damızlık Kızın Öyküsü) ve The Testaments (Ahitler) romanlarındaki kurgusal Gilead devletini totaliter ve faşist bir rejim olarak tanımlayıp, İkinci Dünya Savaşı ve Soğuk Savaş dönemlerinden tarihi emsalleriyle konumlandırır. İkinci olarak, Gilead'deki ihlal edici kanunlarla, aşırı uygulanan idam cezalarını, çoğunlukla göz ardı edilen erkek deneyimi üzerinden örneklendirir. İlk bölüm, Gilead'in kuruluş yıllarını Foucault'nun "yönetimselliği"ni kullanarak rejimin bazı araçlarınıyla inceler. Bu araçlardan bazıları, bölümün Foucault ve Derrida kullanarak eleştirdiği ölüm cezası; Arendt'in çeşitli eserlerinde tartıştığı edilgenleştirme ve apolitikleştirme; ve Kristeva'nın "abjection" konsepti üzerinden Handmaid (Damızlıklar)'lerin oluşumudur. İkinci bölüm, "geç dönem" Gilead'i ve rejimin ikinci jenerasyonunu Foucault'nun "güç/bilgi" ve "biyopolitika" terimleriyle inceler. Sapir-Whorf hipotezini kullanarak, Gilead'in dilinin vatandaşlarının kişiliklerinin oluşumu üzerindeki etkisini tartışır. Üçüncü bölüm, Gilead'in sosyal yapısını Bentham ve Foucault'nun panoptik model tartışmalarıyla inceler. Ek olarak, Gilead'in bölünmüş toplumsal dokusunu Foucault'nun normlar üzerine açıklamalarını temel alarak betimler. Bu bölüm ayrıca kritik çalışmalarda ve tarihi örneklerde erkek mağduriyeti ve temsilsizliği; Arendt'in Eichmann'ın yargı süreci üstüne raporu; ve Atwood'un kendi açıklamaları gibi çeşitli referanslarla Gilead'li erkeklerin mağduriyeti, ve kadınların mağdur-mağdur eden ikililiği üzerine kapsamlı bir perspektif sunar.