Murathan Mungan'ın şiirlerinde çürüme ve çürüme değerleri

Modern yenidünya düzeninde sanayileşen, mekanikleşen toplum yaşam alanını büyütüp genişleterek dünyadaki varlığına daha fazla yer açmak ister. Evren sınırlarını genişletip yeni alanlar açtıkça binaların arasında sıkışan insan ruhu küçülmeye başlar. Evreni anlamlandırma çabası bilimin yüzünü minimale döndürür. Minimaliste dönüş sanatta da kendini gösterir. Şiire giren minimal imgeler, şiire fraktal anlamsal değerler yükleyerek çoklu boyutlar oluşturur. Murathan Mungan, modern şiire ayak uydurarak minimal imgelere çoklu değerler yükler. Minimal bir imge olan çürüme mefhumu Mungan'ın şiirinde figüratif dille işlenir. Tabiatı adımlarken metalaşan birey, yeryüzünü tükenmişliğiyle silerken kendini de çürütür. Yükselen binaların arasında yalnızlaşan bireyin varoluşsal sancıları çürüme imgesinde vücut bulur. Varoluşsal arayışta olan Murathan Mungan, şiirlerinde varoluşsal sancının sanrılarını çürüme ile dile getirir. Doğumla yeryüzünü adımlayan insan her adımında çürümesine daha da yaklaşır. Amorflaşan, eskiyen, solan, deforme olan varlıklar; ulaşılamayan hedefler, kaybedilen aşklar bireyin çevresini ve ruhunu çürüterek bireyi, yürüyen cesetlere dönüştürür. Dünyayı adımlarken kabul görmeyi bekleyen birey, toplumla bir olmak ister. Birey ya topluma benliğinden vazgeçerek karışır ya da toplumsal çatışma yaşayarak dışlanır. Her iki durum da toplumsal çürümeyi ortaya koyar. Murathan Mungan'ın kokuşan imgesi çürüme şiire kuyumcu işçiliğiyle işlenir. Postmodernizm etkisiyle yazdığı şiirlerinde ikinci yeninin de izlerine rastlanır. Çürüme imgesi, varoluşçuluk, postmodernizm etkisinde şekillenir. Aşk, zaman, varoluşçuluk, söz, toplumsal, din ve su mefhumlarıyla çiftleşen çürüme imgesi şairin; ulaşamadığı hayalleri, kavuşamadığı aşkları ve toplumla ters düşen görüşlerinin bayrağı altında toplanır. Çürümeyi çağrıştıran; kehribar, amber, küf, pas, değişim, dönüşüm, çöl ve zehir imgeleri çürümenin eşlikçileri olarak şiirin katmanlarında yerini edinir. Araştırmada Murathan Mungan'ın çürüme imgesinin açarlarına ve yansımalarına bakılarak şiirin anlamsal derinliklerine inilir.