Musculus levator palpebrae superioris'in morfolojik ve morfometrik özelliklerinin ortaya konulması ve klinik işlemler açısından değerlendirilmesi

Musculus levator palpebrae superioris, ince, triangular şekilli bir kas olup tarsus superior'un bir retraktörü olarak özelleşmiştir. Göz cerrahisinde musculus levator palpebrae superioris'in ve ilişkili olduğu komşu yapıların anatomisi oldukça önemlidir. Çalışmamızda İstanbul Tıp Fakültesi Anatomi Anabilim Dalı'nda bulunan 50 yetişkin insan kadavrasına ait 100 orbita kullanıldı. Etik kurul onayı, İstanbul Tıp Fakültesi Klinik Araştırmalar Etik Kurulu'undan alındı (tarih:31.03.2021;sayı:155281). Çalışmamızda, musculus levator palpebrae superioris'in morfolojik ve morfometrik özellikleri ve komşu yapılarla olan ilişkisi değerlendirildi. Musculus levator palpebrae superioris'in morfolojik yapısı ile ilgili olarak, 11 orbitada varyasyonlara rastlandı. Morfometrik olarak ise, musculus levator palpebrae superioris'in medial ve lateral kenarlarının uzunluğu, 1/3 proksimal, 1/3 orta ve 1/3 distal bölümlerindeki genişliği ve kalınlığı ölçülüp, taraf ve cinsiyete göre istatistiksel olarak kıyaslandı. Musculus levator palpebrae superioris'in innervasyonu ile ilgili olarak, n. oculomotorius'un r. superior'unun, kasın 1/3 proksimal (47 dal), 1/3 orta (154 dal) ve 1/3 distal (37 dal) parçalarına giren dal sayısı kaydedildi. Ayrıca, n. frontalis'in uç dallarına ayrılmadan önceki genişliği ve kalınlığı ölçüldü. Lig. transversum superius'un, 87 orbitada musculus levator palpebrae superioris'in (3,19+2,06mm) arkasında, 13 orbitada ise kas ve levator aponeurosis'in birleşme yerinin hemen üzerinde yerleştiği kaydedildi. Lig. transversum superius; medialdeki, ortadaki ve lateraldeki anteroposterior uzunluklarına göre 4 farklı tipte sınıflandırıldı. Son olarak, tarsus superior'un medial (6,14+1,18mm), orta (7,91+1,32mm) ve lateral (6,29+1,24mm) bölümlerinin yükseklikleri ölçülerek, bu yüksekliklere göre tarsus superior'un morfolojik sınıflandırılması yapıldı. Sonuç olarak, çalışmamızdaki bulguların orbita ile ilgili invaziv işlemlerinin başarısını arttırmada ve komplikasyonları azaltmada katkı sağlayacağını düşünmekteyiz.