Diaspora kimliklerinin müzakeresi: Türkiye'deki Kazaklar örneği

Bu çalışma, 1950'lerde İstanbul'da yerleşmiş Kazakların etnik kimliklerini araştırmaktadır. Bugün yaklaşık sayıları 20.000'dir. Çalışma, etnik kimlikleriyle ilişkili söylemleri ve uygulamaları tartışacak ve analiz edecektir. Özellikle kendilerini kimliklendirme üzerine odaklanacak ve etnik kimliklerini nasıl ifade ettiklerini inceleyecektir. Söz konusu çalışma ne zaman ve neden öyle davrandıklarını, Kazak olmalarının ne anlama geldiğini ve kimlikleri hakkındaki tutumlarının ve görüşlerinin zaman içinde nasıl geliştiğini araştırıyor. Kazaklar kendi tarihi vatanı Sincan Uygur Özerk Bölgesi'ni (Doğu Türkistan). 20. yüzyılın 30'lu ve 40'lı yıllarında Çin hükümetine karşı yapılan başarısız ayaklanmalardan sonra terketmiştir. Hindistan'da biraz zaman geçirdikten sonra Türkiye'ye iltica başvurusunda bulundular. Bu nedenle, Türkiye'deki Kazakların etnik kimliklerinin analiz edilmesi ilginç bir durum teşkil etmektedir, çünkü bir yandan Türk olarak kabul edilirler, diğer yandan bu popüler varsayıma rağmen, kısmen fiziksel görünümleri nedeniyle insanların çoğunluğundan öne çıkmaktadırlar. Bu nedenle, "Türk, ama tam olarak değil" olmanın bu muğlak doğası Kazakların durumunu eşsiz ve ilginç kılmaktadır. Çalışma, diğer kimlik türlerinde olduğu gibi Kazak etnik kimliğinin de sabit ve sınırlı olmadığını, bunun yerine, insanların kişisel ve sosyal ilişkilerinin yanı sıra ulusal ve uluslararası bağlamlara bağlı olarak çeşitli müzakere ve değişimlere uygun ve esnek olduğunu göstermeyi amaçlamaktadır. Anahtar Sözcükler Türkiye'deki Kazaklar, Etnik kimlik, Ulus, Diaspora, Azınlık