Nietzsche felsefesinde "Zerdüşt" karakteri

Bu çalışma, 19. yüzyılın önemli filozoflarından biri olan Nietzsche'nin "Zerdüşt" karakterine odaklanmaktadır. Nietzsche'nin "Zerdüşt" karakterinin hem tarihsel Zerdüşt ile bağlantılarının irdelenmesi hem de bu karakterin Nietzsche'nin yaşamı ve felsefesindeki yerinin açığa çıkarılması amaçlanmaktadır. Nietzsche'nin felsefesinin olgunluk döneminde beliren "Zerdüşt" karakteri, onun felsefesini yansıtması ve tarihsel bir karakterden ismini alması açısından çalışmamızı önemli kılmaktadır. Çalışmamızda hermeneutik yöntemi kullanılmıştır. Çünkü Nietzsche'nin yaşamıyla felsefesinin paralel olması ve metaforlara dayalı felsefe yapmasından dolayı hermeneutik yöntemi ile "Zerdüşt" karakterinin anlaşılmasının kolaylaşacağı düşünülmektedir. Sonuç olarak Nietzsche'nin "Zerdüşt" karakterinin, tarihsel Zerdüşt karakterinden bağımsız düşünülemeyeceği ifade edilebilir. Nietzsche'nin "Zerdüşt" karakteriyle "iyi-kötü" değer yargılarının başlatıcısı olarak gördüğü Zerdüşt'ü aşmaya çalıştığı söylenebilir. Bu değer yargılarının ötesine de yeni değerlerin yaratıcısı olarak "Zerdüşt"ün ağzından Üstinsan'ı konumlandırdığı sonucuna ulaşılabilir. Elbette Üstinsan ile beraber anlam kazanan Bengi dönüş kavramının da "Zerdüşt" karakterinden hareketle ortaya konulduğu yargısına varılabilir. Dolayısıyla "Zerdüşt" karakterinin Sokrates'ten beri süregelen dekadansın ve onun sonucu olan nihilizmin aşıcısı ve Üstinsan'ın hazırlayıcısı olarak kurgulandığını söylemek mümkündür. Bu kurguda "Zerdüşt" karakterinin Sokrates öncesi Antik çağ trajedisine göre tasarlandığı iddia edilebilir. "Zerdüşt" karakterinin Dionysosçu tarzda yaşamı olumlaması da buna delil olarak sunulabilir. Ayrıca Nietzsche'nin "Zerdüşt" karakteriyle Antik Yunan felsefesinden hareketle kendi sanatını da ortaya koymaya çalıştığı ifade edilebilir. Üstelik bunu yaparken Dante, Goethe, Voltaire ve Wagner gibi sanatçıların sanat anlayışlarından da beslenerek kendi sanatını inşa ettiği sonucuna ulaşılabilir.