Dış politika karar alma sürecinde devlet dışı aktörler: Sivil toplum kuruluşlarının Gana dış politika tercihleri üzerine etkisinin değerlendirilmesi, 1993-2023

Soğuk Savaş sonrası küresel siyasette, sivil toplum örgütleri, devlet dışı organizasyonlar ve inanç temelli kuruluşlar gibi yeni aktörler, devletlerin dış politika ve uluslararası ilişkilerdeki tarihsel hakimiyetine meydan okumaktadırlar. Çok partili demokrasinin dış politikada karar verme ve denetim ile bağdaşmadığı ve bu alandaki devlet egemenliğinin, devletin tek temsilcisi olarak algılanan hükümetlerin münhasır, tartışılmaz yetkisi olduğu şeklindeki geleneksel görüşün, demokratik toplumlarda savunulması giderek zorlaşmaktadır. Bu devlet dışı aktörlerin, stratejik yönelim ve politika öncelikleri hakkında çeşitli bakış açılarını tartışarak ve vatandaşların anlayabileceği bir şekilde karmaşık konularda halkın güvenini güçlendirerek, vatandaşların yaşamları üzerinde giderek artan doğrudan etkisi olan karmaşık dış politika ve uluslararası sorunların çözümüne giderek daha fazla katkıda bulunmaları beklenmektedir. Bu çalışma, Gana'nın Dördüncü Cumhuriyet demokratik döneminde devlet dışı aktörlerin dış politikada karar verme süreçlerindeki etkisini incelemektedir. Bu tez, bir dizi varsayım etrafında organize edilmiş benzersiz ve orijinal bir veri koleksiyonu sunmakta ve iyi formüle edilmiş bir kavramsal çerçeve izlemektedir. Birincil kaynaklara dayanmakta ve başta sivil toplum örgütleri olmak üzere çeşitli devlet dışı aktörlerin çalışma yöntemlerine ve bunların Gana'nın dış politika sonuçları üzerindeki etkilerine ilişkin şimdiye kadar ortaya konmamış bir bakış açısı sunmaktadır. Bu tez, sivil toplumun çeşitli operasyonel sorumlulukların üstlenilmesi yoluyla dış politika karar verme süreçlerine nasıl gayri resmi ama anlamlı bir şekilde katıldığını ortaya koymaktadır. Tezin temel amacının, devlet dışı aktörlerin belirli bir coğrafi çevrede dış politika kararlarını nasıl etkilediğini anlamak olduğu göz önüne alındığında, çalışma, alan çalışmaları yaklaşımını benimsemekte ve siyaset, uluslararası ilişkiler, tarih ve sosyoloji gibi çeşitli ancak ilgili disiplinlerden gelen teorik literatürden yararlanmaktadır. Bu yaklaşım, belirli bir dönem boyunca dış politika formülasyon süreçlerinin izini sürmeyi, aktörlerin çeşitli etkileşimlerini ortaya koymayı ve süreci açıklamak için ampirik anlatılar oluşturmak üzere etkilerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Sonuç olarak bu, hibrit bir dış politikanın iş başında olduğunu göstermekte ve devlet ile devlet dışı aktörler arasındaki ayrımı belirsizleştirmektedir. Tez, maddi yetenekleri, ilişkileri ve bilgiyi önceki nesillere göre daha hızlı, daha etkili ve daha uyumlu bir şekilde kullanabilen devletlerin, örgütlerin ve bireylerin, geleceğin en güçlü aktörleri olacağı sonucuna varmaktadır.