Obstrüktif uyku apne sendromu hastalarında Beclin-1 ve hipoksi ile indüklenen faktör-1 düzeylerinin araştırılması

Obstrüktif uyku apne sendromu (OUAS), uyku sırasında tekrarlayan üst solunum yolunun tam veya parsiyel obstrüksiyonları ile ortaya çıkan ve sıklıkla buna eşlik eden kan oksijen satürasyonlarında (SpO2) azalma ve uyanmalar ile karakterize olan bir sendromdur. Bu çalışmada amacımız OUAS olan hastalarda Beclin-1, HIF-1α, inflamatuar ve oksidatif stres markırlarının düzeylerinin belirlenmesi, CPAP tedavisinin otofajik, hipoksik ve oksidatif stres parametreleri üzerine olan etkisini incelemek ve bu parametrelerin klinik ile olan korelasyonunu ortaya koymaktır. Çalışmaya Mustafa Kemal Üniversitesi Tayfur Ata Sökmen Tıp Fakültesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Hastanesi Göğüs Hastalıkları Polikliniği'ne başvuran 18-69 yaş arasında 27 kontrol, 42 hafif-orta şiddette OUAS tanısı alan hasta ve 28 ağır OUAS tanısı alan hasta olmak üzere toplam 97 kişi dahil edildi. Ağır OUAS hastalarında CPAP tedavi öncesi ve CPAP tedavisinin üçüncü ayında sonuçlar kaydedildi. Kan örneklerinde Beclin-1, HIF-1α, TNF-α ve IL-6 düzeyleri ELİSA yöntemiyle, TAS (Total Antioksidan Status) ve TOS (Total Oksidan Status) parametreleri ise kolorimetrik yöntemle çalışıldı. Oksidatif Stres İndeksi (OSİ) TOS/TAS*100 şeklinde hesaplandı. Veriler için analizler IBM SPSS versiyon 22.0 ile yapıldı. Genel olarak istatistiksel anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak ele alınırken, Bonferroni düzeltmeli Mann Whitney U Test için anlamlılık düzeyi p<0.02 olarak ele alındı. Kontrol grubu ile hafif-orta ve ağır OUAS grubunun TNF-α, IL-6, Beclin-1, HIF-1α, CRP, TOS ve OSİ parametrelerinin değerleri arasında anlamlı fark saptanmıştır. Hafif-orta OUAS ve ağır OUAS hastalarının TNF-α, IL-6, Beclin-1, HIF-1α, CRP, TOS ve OSİ değerleri kontrol grubu değerlerinden anlamlı derecede daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. OUAS grupları arasında serum TAS düzeyleri bakımından anlamlı düzeyde fark bulunmamıştır. Ağır OUAS hastalarında tedaviden 3 ay sonraki TNF-α, IL-6, HIF-1α, CRP, TOS ve OSİ değerlerinin tedavi öncesine göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük düzeylerde olduğu tespit edilmiştir. Ağır OUAS hastalarında tedaviden 3 ay sonraki Beclin-1 değerleri ise tedavi öncesine göre anlamlı bulunmamıştır. Obstrüktif uyku apne sendromu hastalarında CPAP tedavisinin Beclin-1 düzeyleri üzerine olan etkisi, Beclin-1 ve HIF-1α'nın oksidatif stres ile olan ilişkisi ilk kez çalışılmıştır. HIF-1α düzeylerinin intermitant hipoksi (İH), proinflamatuar markırlar ve oksidatif stres ile ilişkili olduğu; hastalık patogenezinde rol oynadığı ve diagnostik bir belirteç olabileceği düşünülmektedir. Ayrıca OUAS'ta otofajik yolakların etkilendiği ve hastalık patogeneziyle ilişkili olabileceği söylenebilir. Anahtar kelimeler: OUAS, Oksidatif Stres, İnflamasyon, Beclin-1, HIF-1