Okul çağı kekemeliği olan çocuklarda kekemelik yaz okulu etkinliğinin çocukların kekemelik şiddeti ve kekemelik deneyimine etkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, 8-11 yaşında kekemeliği olan okul çağındaki çocuklar için uygulanan yoğunlaştırılmış grup terapisi temelli bir yaz okulu programının çocukların kekemelik şiddeti ve çocukların kekemelik ile ilgili deneyimleri üzerine etkisinin incelenmesidir. Bu kapsamda, kekemelikle başa çıkma sürecinde çocukların yaşadığı zorluklar, duygusal ve sosyal etkiler de göz önünde bulundurularak programın genel verimliliği incelenecektir. Bu çalışmaya 8 yaş ile 11 yaş 11 ay arasında toplam 4 çocuk (3 erkek, 1 kız) ve kontrol grubu olarak kekemeliği olan aynı yaş aralığında 4 çocuk (3 erkek, 1 kız) katıldı. Tek grup ön-test son-test ve kontrol gruplu desenle tasarlanan çalışmada, tüm katılımcılara çalışma öncesi, sonrası ve yaz okulundan 3 ay sonra Kekemelik Şiddetini Ölçme Aracı-4 (KEŞİDA-4) ile değerlendirildi. Konuşmacının Kekemelik Deneyiminin Genel Değerlendirmesi (OASES-S TR), Kekemeliği Olan Çocuklar için Bilişsel, Afektif, Linguistik, Motor ve Sosyal Değerlendirme (CALMS-TR) uygulandı ve ölçümler karşılaştırıldı. Araştırma bulguları, müdahale grubundaki çocukların bilişsel, duygusal ve sosyal bileşenlerinde anlamlı iyileşmeler olduğunu göstermiştir. CALMS-TR ölçeği sonuçları, ön test, son test ve izleme ölçümleri arasında anlamlı bir fark olduğunu ortaya koymuştur (p = ,038). Benzer şekilde, OASES ölçeği genel etki skorlarında da istatistiksel olarak anlamlı bir iyileşme gözlenmiştir (p = ,039). Yaşam kalitesi bileşeninde anlamlı bir azalma olduğu saptanmıştır (p < ,05). Ancak KEŞİDA-4 sonuçları, kekemelik şiddetindeki değişimin istatistiksel olarak anlamlı olmadığını göstermiştir (p = ,247). Kontrol grubundaki çocuklarda ise tüm ölçümler arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p > ,05). Çalışmamızda elde edilen bulgular, grup terapisi temelli yoğunlaştırılmış yaz okulu programlarının kekemelikle ilişkili bilişsel, duygusal ve sosyal alanlarda olumlu etkiler sağladığını, yaşam kalitesini arttırdığını göstermiştir. Bununla birlikte, uzun vadeli etkiler için izleme süreçlerinde ek müdahalelere ihtiyaç duyulabileceği sonucuna varılmıştır.