Okuldan işe geçiş: Türkiye'de eğitimden ayrılan gençlerin işgücü piyasası ile bütünleşmesi

Türkiye'de okuldan ayrılan gençlerin işgücü piyasasındaki konumları, temel olarak eğitim sistemi ve işgücü piyasasındaki kurumsal düzenlemeler tarafından etkilenmektedir. Bu etki özellikle, gençlerin okuldan işe geçiş aşamasında belirginleşmektedir. Yüksek genç işsizliği oranları, eğitime dayalı uyumsuz eşleşmeler, ne eğitimde ne istihdamda olan gençlerin sayısının fazla olması ve kamu istihdam hizmetlerinin gençlere yeterli istihdam fırsatları yaratamaması gibi sorun alanları, Türkiye genç işgücü piyasasının temel özelliklerini yansıtmaktadır. Bu çalışma, Türkiye'de okuldan ayrılan gençlerin işgücü piyasası ile bütünleşme sürecini ve bu sürecin çıktılarını araştırmayı amaçlamaktadır. Bu amaçtan hareketle, TÜİK 2016 Gençlerin İşgücü Piyasasına Geçişi Anketi veri setinden yararlanarak, işgücü piyasasında 15-24 yaş grubundaki gençlerin ilk işe geçiş süresi, ilk işte kalış süresi ve ilk işin sürekliliği analiz edilmeye çalışılmıştır. Sıralı logit ve logit model tahmin sonuçlarına göre, eğitim düzeyindeki artışın ilk işe geçişleri hızlandırdığı ancak ilk işte kalış süresini kısalttığı tespit edilmiştir. Öte yandan, eğitim sırasında çalışma deneyiminin, hem ilk işe geçiş hızı hem de ilk işte kalış süresi bakımından, eğitim düzeyine göre gençlere daha fazla avantaj sağladığı bulgusuna ulaşılmıştır. Araştırmanın diğer bir sonucu olarak, kadınların ve çalışma deneyimine sahip olan gençlerin geçici işlerde çalışma eğilimin daha fazla olduğu ortaya çıkmıştır. Okuldan işe geçişin önemli bir dönemi olan ilk iş arama süresi bakımından en dezavantajlı konumdaki gençlerin, 20-24 yaş grubundakiler, 20-24 yaş grubundaki genç kadınlar, eğitim düzeyi düşük olanlar ve eğitim sırasında çalışma deneyimine sahip olmayanlar şeklinde belirlenmiştir.