Ömer Faruk Dönmez anlatılarında anlam arayışı: Mizah ve tasavvuf

Anlatmak insani bir eylemdir. İnsanlığın doğuşundan günümüze kadar çeşitli semboller, işaretler ve seslerle insanlar içinde bulunduğu durumu anlatır. Anlatımın yazıya geçirilmesi ise belli bir sistematiğe dönüşmesi ile mümkün olmuştur. Her ne kadar kulaktan kulağa aktarılan mit, efsane ve destan sözlü geleneğin ürünü olan türler olsa da bunları insanoğlu bir tasnif çerçevesinde bulduğunda anlam yükleyebilmiştir. Buradan hareketle anlatının kendi içinde bir yapısının olduğunu söyleyebiliriz. Burada şu ayrımı da yapmak gerekir; anlatmak sözlü bir durumken anlatı hem sözlü hem de yazılı fiilleri ifade eder. Ancak kuramsal çalışmalar özelinde baktığımızda "anlatı" yazılı metinlere dayanmaktadır. "Ömer Faruk Dönmez Anlatılarında Anlam Arayışı: Mizah ve Tasavvuf" başlığında "anlatı" kelimesini seçme sebebimiz ise bu kelimenin kapsam bakımından anlatmak fiilinin tüm öğelerini içine alması sebebiyledir. Yazarın hem uzun hikâye hem öykü tarzında eserler vermesi sebebiyle bir kargaşaya yol açmak istemedik. Bir üst başlık olarak anlatı kelimesi, çalışmamızda hem kolaylık sağlayacak hem de genişletici bir rol üstlenecektir. Buna rağmen yazarın metinlerinin öykü tarzına yakın olması ise ana başlıklarda öykü kelimesini seçmemize sebep oldu. Dönmez'in son dönemlerde hem okur düzeyinde hem de edebiyat mecrasında geniş bir yer bulması ve günden güne bu kitlenin artış göstermesi bize bu çalışmanın elzem olduğunu göstermiştir. Bir yazarın kurgusunu inşa ederken oluşturduğu sütunları vardır. Biraz önce saydığımız anlam arayışı, mizah ve tasavvuf yazarın tanımlanmasında ilk maddelerdendir. Bu sebepledir ki metinleri bu başlıklar etrafında irdeleyip yazarın bahse konu olan altı kitabına değineceğiz.