Ön çapraz bağ rekonstrüksiyonu geçiren bireylerde diz eklem farkındalığı ile kinezyofobi fonksiyonel durum ve aktivite düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışma, ön çapraz bağ (ÖÇB) rekonstrüksiyonu geçiren bireylerde diz eklem farkındalığı ile kinezyofobi, fonksiyonel durum ve aktivite düzeyi arasındaki ilişkisinin incelenmesini amaçlamaktadır. Çalışmaya yaş ortalaması 28±7 yıl olan, 24'i erkek ve 6'sı kadın toplam 30 birey katılmıştır. Katılımcıların diz eklem farkındalığı, Unutulan Eklem Skoru-12 kinezyofobi, Tampa Kinezyofobi Ölçeği , fonksiyonel durum, Lysholm Skoru , aktivite düzeyi Tegner Aktivite Skalası , subjektif değerlendirme, Uluslararası Diz Dokümantasyon Komitesi Skoru ile değerlendirilmiştir. Hamstring ve Quadriceps kas gruplarının kas kuvvetini manuel kas testi cihazı ile normal eklem hareket açıklığı ise gonyometre ile ölçülmüştür. Elde edilen veriler IBM SPSS Statistics 22 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular, UES-12 ile Lysholm Diz Skoru, Tegner Aktivite Skalası ve kas kuvveti arasında anlamlı ve pozitif yönlü ilişkiler olduğunu göstermiştir (p<0,05). UES-12 ile gonyometrik ölçümler arasında da anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir (p<0,05). Buna karşılık UES-12 ile kinezyofobi (TSK-17) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır (p>0,05).Cerrahi sonrası fizik tedaviye geç başlanmasının, diz eklem farkındalığı düzeyini olumsuz etkileyebileceği yönünde bulgular elde edilmiştir (p<0,05). Cinsiyet, opere taraf ve yaş gibi demografik değişkenlerin diz eklem farkındalığı üzerinde anlamlı etkisi bulunmamıştır (p>0,05).Sonuç olarak, ÖÇB rekonstrüksiyonu geçiren bireylerde diz eklem farkındalığının, fonksiyonel durum, aktivite düzeyi ile anlamlı ilişkiler gösterdiği ancak kinezyofobi düzeyinden bağımsız olduğu belirlenmiştir. Diz eklem farkındalığının kas kuvveti ve eklem hareket açıklığı ile anlamlı ilişkisi gösterilmiştir. Cerrahi sonrası fizik tedaviye geç başlanmasının bu farkındalığı olumsuz etkileyebileceği düşünülmektedir. Bu bulgular, klinik değerlendirmelerde diz farkındalığının önemine dikkat çekmekte, erken dönemde başlatılan bütüncül rehabilitasyon programlarının gerekliliğini vurgulamaktadır.