Ön çapraz bağ rekonstrüksiyonu geçirmiş olgularda yüksek şiddetli aralıklı antrenmanın etkileri

Bu çalışmanın amacı, hamstring otogreft yöntemiyle ön çapraz bağ (ÖÇB) rekonstrüksiyonu geçirmiş bireylerde altı haftalık (haftada üç kez) wingate stili yüksek şiddetli aralıklı antrenmanın (YŞAA) kuvvet, propriyosepsiyon, esneklik, laksite, performans ve vücut kompozisyonuna etkisini araştırmaktır. Çalışma kapsamında, en az 6 ay önce hamstring otogreft ÖÇB rekonstruksiyonu geçirmiş 29 gönüllü birey randomize edilerek YŞAA (n=15) ve kontrol (n=14) grubu olarak ikiye ayrıldı. Bireylerin başlangıç değerlendirmeleri yapıldıktan sonra deney grubuna 6 hafta boyunca haftada üç gün olacak şekilde wingate stili YŞAA uygulandı. Kontrol grubu ise normal yaşam biçimi ve egzersiz alışkanlığına devam etti. 6 hafta sonra son değerlendirmeler yapıldı. Bireylerin demografik bilgileri alındıktan sonra Tanita ile Vücut kompozisyonu, GNRB artrometre ile diz laksite ölçümü, izokinetik dinamometrede 30° ve 60° propriyosepsiyon, 60°/sn de kas kuvveti (quadriceps femoris, hamstring (konsantrik/ egzentrik) ve 180°/sn de endurans ölçümü yapıldı. Esneklik için otur uzan testi ve fonksiyonel performans (tek ayak sıçrama, dikey sıçrama, çeviklik) parametrelerine bakıldı. Elde edilen bulgulara göre; YŞAA yapan bireylerde vücut kompozisyonunda (p < 0.001) anlamlı azalma, quadriceps (p < 0.001) ve hamstring kaslarında (p < 0.001)konsantrik kuvvet artışı, tek ayak öne sıçrama (p < 0.001), dikey sıçrama (p < 0.001), çeviklik (p < 0.001) gibi performans testlerinde ve opere taraf (30° ve 60°) propriyosepsiyon değerlerinde iyileşme (p < 0.005) gözlemlenmiştir. Fakat kontrol grubuna kıyasla daha iyi quadriceps ve hamstring kaslarında egzentrik kuvvet artışı (p > 0.005), 180°/sn kas endurans artışı (p > 0.005) ve esneklikte artış (p > 0.005) gerçekleşmemiştir. Bu sonuçlar doğrultusunda, YŞAA uygulamasının ÖÇB rekonstruksiyonu sonrası bireylere vücut kompozisyonunun düzenlenmesiyle, opere taraf propriyosepsiyon ve kas kuvvetinin restore edilmesi ile laksitede olumsuz etki oluşturmadan performans parametrelerinde olumlu gelişmeler sağlaması gibi amaçlarla güncel fizyoterapi programlarına eklenebileceği söylenebilir.