Maddi olmayan sermaye ile Türkiye'nin yüz yıllık kalkınması

Bu tez çalışması, maddi olmayan sermayenin Türkiye'nin son yüzyıldaki gelişmesi içindeki yerini incelemektedir. Maddi olmayan sermaye, beşeri ve kurumsal sermaye bileşkesinin birikimidir. Ülkelere özgü yapısal sorunları anlamak ve sürdürülebilirlik araştırmaları için Dünya Bankası tarafından ortaya atılan yeni bir terminolojidir. Tez, ekonomik çıktıların maddi olmayan faktörlerin tarihsel birikimi ile yüksek oranda ilişkili olduğunu savunuyor. Ayrıca, maddi olmayan sermayenin karşılıklı etkileşimi ile fiziki sermaye birikimi gelişmektedir. Dolayısıyla tezin iddiası maddi olmayan sermaye birikimi gelişmenin temel faktörüdür. Maddi olmayan sermayeye karşılık olarak ifade edilen "ülke marka değeri" kavramı bir ulusun zenginliğini anlamak için yeni bir anlayış getiriyor. Bu tezdeki ampirik tarihsel araştırma, Türkiye'nin marka değerinin kurucu elitlerin coşkusuyla 1930'lardan sonra yüzyılın ortalarına kadar en hızlı şekilde büyüdüğünü vurgulamaktadır. Dahası, biriken maddi olmayan sermaye, kırsal toplumdan kentsel topluma geçişi destekledi. Ancak çalışma, maddi olmayan sermaye büyümesinin 1960'tan bu yana her on yılda bir ciddi gerileme yaşadığını ve Türkiye'nin geçen yüzyılın ortalarından bu yana sürdürülebilir bir kurumsal ortam ve tutarlı bir beşeri sermaye geliştirme programı oluşturamadığını gösteriyor. İnsani gelişme trendi ve hukukun üstünlüğü göstergeleri dahil olmak üzere tüm maddi olmayan faktörlerin son 10 yıllık trendine dayanan analiz, Türkiye'nin mevcut yapısının köklü bir şekilde reforme edilmediği takdirde ekonomik gelişmesini sürdüremeyeceği sonucuna varmaktadır.