Organik ve konvansiyonel kuru incir üretim sürecinde karbon emisyonunun belirlenmesi

Organik tarım, sağlıklı yaşamı, ekolojik değerlerin ve biyoçeşitliliğin korunarak geliştirilmesini amaçlamaktadır. Bu nedenle, konvansiyonel tarım alanlarında yapılan uygulamalara göre çevre konularında daha ileri duyarlılık göstermektedir. Günümüzde giderek artan çevre sorunlarında tarımsal aktiviteler de önemli paya sahiptir. Dünya ülkeleri arasında Türkiye önemli bir tarım ülkesi olarak yer almakta ve buna bağlı olarak çevre sorunları üzerinde tarımın etkisi de giderek daha fazla irdelenmektedir. Bunlardan başlıcası olan sera gazı emisyonlarında 2011 yılı verilerine göre tarım sektörü toplamda 28 mt'luk bir CO2 eşdeğerine sahiptir. Bitkisel üretimde bir ürünün yaşam döngüsü boyunca uygulanan gübreleme, toprak işleme, ilaçlama işlemlerinden kaynaklanan doğrudan veya dolaylı karbondioksit emisyonlarının neden olduğu çevre sorunları, sürdürülebilirlik anlayışını içinde barındıran organik tarım sistemi içinde daha ayrıntılı incelenmektedir. Bu çalışmada Türkiye'nin önemli ihraç ürünleri arasında yer alan kuru incirin konvansiyonel ve organik olmak üzere iki tarım sistemine göre yapılan yetiştiriciliğinde bir üretim sezonundaki uygulamalar incelenmiş ve organik ve konvansiyonel güneşte kurutulmuş incirin çevresel karbon ayakizi miktarları karbondioksit eşdeğeri cinsinden ifade edilmiştir. Çalışmada karbon eşdeğerleri; kuru incir üreticileri ve işletmecilerinden doğrudan elde edilen veriler ve ikincil literatürler kullanılarak hesaplanmıştır. Hesaplamalar alan (hektar) ve ürün (MT) miktarı üzerinden birim veya tüm üretim bölgesi bazında yapılmıştır. Elde edilen sonuçlar değerlendirilerek kuru incir üretiminde işletme aşamasının payının bahçe aşamasından yüksek olduğu ve yetiştiriciliğinde organik sistemin konvansiyonel tarıma göre daha az karbon salınımı sağladığı sonucuna ulaşılmıştır.