Duygusal bağlılığın ve çalışanların sessizliğinin bir belirleyicisi olarak örgütsel adalet

21. yüzyılda ilerlerken, artan küresel rekabet, bilgi teknolojileri alanındaki hızlı gelişmeler ve eski iş süreçlerinin yeniden tasarlanması, insanların iş yerlerinde yönetilme biçimini derinden etkilemiştir. Organizasyon yapılarının yatay hale gelmesi ve yönetim müdahalesinin azalması ile çalışanlara karar alma ve günlük faaliyetlerini yönetme konusunda daha fazla sorumluluk verilmektedir. Artan sorumlulukların yanı sıra, bireylerden çalıştıkları şirketlerin hedefleri ve değerlerine daha fazla bağlı olmaları ve işle ilgili konularda görüş, düşünce, öneri ve endişelerini ifade etmeye daha istekli olmaları beklenmektedir. Ancak, duygusal bağlılığı yüksek bir iş gücü oluşturmak ve kritik meseleler hakkında konuşmaya teşvik etmek suretiyle çalışanların sessizliklerini kırmak günümüz organizasyonlarında önemli yönetim zorlukları olarak ortaya çıkmıştır. Çok sayıda teorik ve deneysel çalışma, bireylerin örgütlerine yönelik tutum ve davranışlarının, çoğunlukla adalet algılarından etkilendiğini ortaya koymuştur. Bu çalışmanın temel amacı, algılanan örgütsel adaletin, çalışanların sessizliği ve duygusal bağlılığı ile ilişkisini araştırmaktır. Çalışma, özel sektörde faaliyet gösteren bir şirkette, toplam 200 beyaz yakalı çalışan üzerinde gerçekleştirilmiştir. Sonuçlar, dağıtım adaleti algısının çalışanların sessizliği ve duygusal bağlılığı üzerinde önemli bir katkısı olmadığını ortaya koymuştur. Ayrıca, işlemsel adalet algısının, kabullenici sessizlik ve savunmacı sessizlik üzerinde önemli pozitif katkısının olduğu ortaya çıkmıştır. Son olarak, etkileşim adaleti algısının çalışanların sessizliği ve duygusal bağlılığı üzerinde önemli bir katkısının olduğu tespit edilmiştir.