Örgün din öğretiminde kullanılan peygamber kıssalarının baba-çocuk ilişkisi açısından incelenmesi

Geleneksel aile kurumunda çocuğun eğitim sürecinde anneler aktif rol almış olsalar da babaların da bu konuda oldukça etkili olduğu yadsınamaz bir gerçektir. Örgün din öğretiminde kullanılan kıssalarda, peygamberlerin çocuklarının din eğitimi süreçlerinde nasıl davrandıklarını aktaran kesitler ise bu görüşü destekler niteliktedir. Bunun yanında çocukların din eğitimi süreçlerinde babalarının sorumluluklarını öğrenmeleri adına örgün din öğretiminde kıssalardan yararlanılması önem arz etmektedir. Bu nedenle çalışmamızda, örgün din öğretiminde kullanılan peygamber kıssalarının baba-çocuk ilişkisi açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmamızda, nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi yöntemi kullanılmıştır. Öncelikle literatür taraması yapılarak din eğitimi-baba ilişkisi ve kıssaların din eğitiminde kullanımı konulu çalışmalar tespit edilip incelenmiştir. Ardından, baba-çocuk ilişkisini içeren peygamber kıssaları, Kur'an'dan ve diğer kaynaklardan araştırılmış ve gerekli okumalar gerçekleştirilmiştir. Sonraki aşamada, elde edilen veriler ışığında temalar oluşturularak çocuklarının tutumlarına göre peygamberlerin baba tipolojileri irdelenmiş ve elde edilen bulguların, örgün din öğretimi ilköğretim kademesindeki (5, 6, 7 ve 8. sınıf) DKAB ve Seçmeli Kur'an-ı Kerim ders kitaplarında nasıl yer aldığı incelenmiştir. Veriler, kontrol listesine göre veri analizi tekniğiyle analiz edilmiş ve bulgular buradan yola çıkılarak oluşturulmuştur. Buna göre, çocukların davranışları karşısında sergilenen baba tipolojilerinden en çok rastlanılan baba tipolojisinin değer veren baba tipolojisi olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca kıssalarda yer alan baba tipolojilerinin, ilköğretim DKAB ile Seçmeli Kur'an-ı Kerim ders kitaplarında, doğrudan ya da dolaylı olarak öğrencilere kazanım olarak sunulduğu sonucuna varılmıştır.