Orta sınıflaşmanın kültürel yeniden üretimi: Denizli örneği

Bu çalışmada sınıf tartışmalarının en önemli odağını oluşturan orta sınıflaşma durumu ele alınmıştır. Sınıfın nesnel varoluşu üzerinden temellenen sınıf tartışmaları, üretim ilişkilerinin değişime uğramasıyla yeni bir ivme kazanmıştır. Farklı bakış açılarıyla yorumlanmaya muhtaç hale gelen sınıf ve sınıfsal konum araştırmaları orta sınıf katmanlarına yoğunlaşmıştır. Orta sınıf katmanlarının dayandığı kaynakları açığa çıkarma girişimi, bildiğimiz anlamdaki sınıf algılayışlarına farklı bir boyut kazandırmıştır. Sınıfın, nesnellik barındıran konumundan, algılanış biçimlerine yani yorumlanış biçimlerine odaklanan bu yeni perspektifler, dikotomik anlayışlara getirdikleri eleştirilerle gündeme gelmiştir. Bu eleştiriler, sınıfsal konumların ekonomiye indirgenemeyeceğini, çatışma temelindeki iki sınıfın haricinde sınıflar ve sınıfsal pratiklerin olduğu yönündedir. Sınıfsal konumun ilişkiselliği içerdiği ve statü gruplarının da sınıfsal boyutu olduğunu ifade eden Weber'den hareketle sınıf kuramını oluşturan Bourdieu, sınıfları anlaşılır kılmak adına ekonomik, kültürel, sosyal ve sembolik sermaye kavramsallaştırmasını ön plana çıkarmıştır. Bourdieu'nün inşacı sınıf anlayışına göre bu sermaye tiplerinin hacmi, niteliği ve aktarımı sınıfsal konumu tayin etmektedir. Dolayısıyla sermaye tiplerinin ne ölçüde gerçekleştiğine odaklanmayı önermektedir. Biz de Bourdieu'dan hareketle, Denizli'de yaşayan, toplumsal hareketlilik yoluyla işçilikten işverenliğe geçen bireyleri konu edindiğimiz saha çalışmamız aracılığıyla orta sınıf konumunu elde eden bireylerin gündelik hayatlarındaki pratiklerin sınıfsal açıdan anlamlandırılmasını ele aldık. Katılımcıların sınıf geçmişleri ve gündelik hayat pratiklerini bir araya getirerek yorumladığımız saha çalışmamız, sınıfın günümüz toplumlarında ihtiva ettiği anlam üzerine bir yorumlama denemesi sunmaktadır.