Ortaöğretim öğrencilerinin ikinci yabancı dil olarak Almanca öğrenmeye yönelik tutumlarının belirlenmesi (Afyonkarahisar örneklemi)

Dünyada milyonlarca insan Almancayı yabancı dil olarak öğrenmekte ve Almanca İngilizceden sonra ikinci bir yabancı dil olarak tercih edilmektedir. Ülkemizin de Almanya ile özellikle siyasi ve ticari ilişkileri göz önüne alındığında Almancanın bizim için tartışmasız bir öneme sahip olduğu yadsınamaz bir gerçektir ve Anadolu Liselerimizde 9. Sınıftan itibaren ikinci bir yabancı dil olarak öğretilmektedir. Öğrencilerin bir derse yönelik tutumları ise o derse yönelik yaklaşımlarını, performanslarını, ilgi ve isteklerini belirlemektedir ayrıca öğretim programının başarısı ve öğretmen açısından da öğrencilerin derse yönelik tutumları büyük önem arz etmektedir. Bu bağlamda da çalışmanın amacı, ortaöğretim öğrencilerinin ikinci yabancı dil olarak Almanca öğrenmeye yönelik tutumlarının belirlenmesidir. Araştırmanın evrenini, Afyonkarahisar ilinde 2019-2020 eğitim-öğretim yılında, öğrenim gören ve ikinci yabancı dil olarak Almanca dersini alan tüm Anadolu Lisesi öğrencileri oluşturmaktadır. Çalışmanın örneklemi ise 2019-2020 eğitim öğretim yılında, öğrenim gören ve ikinci yapancı dil olarak Almanca dersi alan 496 9, 10, 11 ve 12. Sınıf öğrencisidir. Araştırmada öğrencilerin Almanca öğrenmeye yönelik tutumlarında anne eğitim durumu değişkeni ve aile aylık gelir durumu değişkenlerinin alt boyutlarında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Cinsiyet, okul türü, sınıf seviyesi, bölüm, baba ve anne eğitim durumu, en son alınan Almanca, İngilizce ve Türk Dili Edebiyatı karne notu değişkenlerinin alt boyutlarında anlamlı fark olduğu görülmüştür. Çalışma sonucunda elde edilen bulgulara göre, öğrencilerin Almanca öğrenmeye çoğunluk olarak olumlu tutum içinde oldukları, fakat Almanca öğrenmekten korktukları saptanmıştır.