Ortaokul öğrencilerinin matematik etkinliklerine yönelik tutumları ile matematik özyeterlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Sandıklı\Afyonkarahisar örneklemi)

Bu çalışmada ortaokul öğrencilerinin matematik etkinliklerine yönelik tutumları ile matematik özyeterlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Bu amaca yönelik olarak çalışma 2019-2020 eğitim öğretim yılında Afyonkarahisar ili Sandıklı ilçesinde öğrenim gören 409 ortaokul öğrencisi ile yürütülmüştür. Veri toplama aracı olarak, Ocak ve Dönmez (2010) tarafından geliştirilen "Matematik Etkinliklerine Yönelik Tutum Ölçeği", Abalı Öztürk ve Şahin (2015) tarafından geliştirilen "Matematik Özyeterlilik Ölçeği" ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Kişisel bilgi formu ve ölçeklerden elde edilen veriler analiz edilmiştir. Verilerin analizi sonucunda elde edilen bulgulara göre matematik etkinliklerine yönelik tutum cinsiyet, sınıf düzeyi, anne-baba eğitim düzeyi ve okul türü değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık göstermektedir. Matematik özyeterliği ise sınıf düzeyi değişkenine göre anlamlı olarak farklılaşmaktadır. Araştırma sonuçlarına göre öğrencilerin matematik etkinliklerine yönelik tutumları ve matematik özyeterlikleri arasında pozitif yönde orta düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Matematik etkinliklerine yönelik tutumları ile matematik özyeterlik düzeyleri arasında cinsiyet, sınıf düzeyi, anne-baba eğitim düzeyi ve okul türü değişkenlerinde pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Matematik etkinliklerine yönelik tutumları ve cinsiyet, sınıf düzeyi, anne-baba eğitim düzeyi ve okul türü değişkenlerinin matematik özyeterlik düzeyleri üzerinde ortak bir etkiye sahip olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bulgular neticesinde öğretmenlerin matematik öğretim programında belirtilen kazanımlar ile ilgili uygulayacakları etkinliklerde öğrenciler için aktif katılım sağlayabilecekleri sınıf ortamlarının önemi ortaya çıkmıştır.